Μέρη του κόσμου
γράφει ο Γιώργος ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Οι παθητικές μετοχές είχαν πάντοτε τη διάθεση. Τα επίθετα για δικούς τους λόγους δεν αντιδρούσαν στην εκμετάλλευση της κυριότητας τους.
Η σελίδα του λοξού
♦ Αρχοντική η ομορφιά, εκμηδένισε την αμφισβήτηση, πετούμενα περιόρισαν το σχήμα της νήσου και μια νοσταλγία με κοντοβράκια άφησε την αλμύρα να κοντοστέκεται περιληπτική φωνή κατάρτι σε χάρτινο βαρκάκι.
Υποβάθμιση
γράφει ο Γιώργος ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Εντυπωσιακή η καλημέρα έπιασε από τη μία μέχρι την άλλη την περιοχή των χειλέων. Και τελείωσε αργά μόλις η κίνηση μπούκωσε το σώμα και κατάπιε το τελευταίο φωνήεν βιαστικά.
Η σελίδα του λοξού
♦ Εσυνάχθηκαν.
♦ Τεθλιμμένοι ορμώμενοι εκ του δικαίου και αποφάσισαν να εξοντώσουν το εξάμβλωμα της απερίγραπτης συνθέσεώς τους.
Αυτοκίνησις
Γιώργος ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Στο υπόγειο των ανθρωπίνων σκέψεων καταστάλαξε ο κοροϊδευτικός μορφασμός της αλλοπρόσαλλης ανάγνωσης. Παρδαλή κι αλήτισσα καταφεύγει η συλλογή των πληροφοριών για να αρχίσει το παιχνίδι της κυνηγημένη.
Η σελίδα του λοξού
♦ Το ψευδολόγημα κατέρρευσε πανικόβλητο! Οι φωνές δικαιολογήματα ματαιόδοξα έκαναν την απόγνωση ειρωνικό σχόλιο. Τερατουργήματα ανθρώπινα κομματιάστηκαν αφήνοντας την πρόοδο να ορίζει την ασέβεια. Μια γιγάντια οργή μαστίγωσε την αυθάδεια και η αταξία της φύσεως έδωσε την απάντηση στη θρασυστομία.
Ανατύπωση
Γιώργος ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Ήταν μικρή η πεταλούδα που έπαιζε σε εκείνο το δεντράκι που είχε καρφωθεί στην άκρη της πέτρας.
Ο Ήλιος με σκούρα σημάδια σαν να’ χαν ρίξει πάνω του καρβουνόσκονη.
Η σελίδα του λοξού
Έκθαμβο το στιγμιότυπο προκάλεσε το αναπάντητο. Κι εκείνο ως όφειλε περιορίστηκε στον διακεκομμένο ήχο της αμηχανίας. Περιοδικός θόρυβος και η άρνηση των συλλαβών να σχηματίσουν λογικό συνειρμό ανέδειξε το χαμόγελο σε προτεραιότητα.
Η σελίδα του λοξού
♦ Ρυπαρώδες και ανερμήνευτο το συναρμολογημένο περιεχόμενο των ημερήσιων σκέψεων, μοιάζει με νεφέλωμα καρφιτσωμένο σε πίνακα ανακοινώσεων. Και οι καρφίδες με το μεγάλο κεφάλι και την αιχμηρή άκρη προσηλώνουν τα μικρά χαρτάκια στη βληχρή επιφάνεια του φελλού δημιουργώντας το μελλοντικό αφήγημα.
Η σελίδα του λοξού
♦ Όταν το ανεπιτήδευτο απογειώνει την επιχειρηματολογία και η παρομοίωση μέρος του λόγου, γίνεται επιμύθιο αισιοδοξίας. Και στην πρώτη ματιά, στο βουητό που προκαλεί ο ενήλικας εφιάλτης, έρχεται το πρωτόλειο να εξεικονίσει το καθημερινό και να σκορπίσει τη συγκίνηση που μονοπωλεί η παιδική γιγάντια πολυπλοκότητα.
Η σελίδα του λοξού
♦ Θλιμμένη τρύπα!
♦ Συνοφρυωμένη. Να ανοιγοκλείνει κι η διαστολή να συγκεντρώνει το σύνολο των μορφασμών, ενώ η συστολή να σχηματίζει το πλατύ άνοιγμα των σαρκωδών πυλών. Οπές και χάσματα παντού. Στη σκέψη, στα παραμιλητά των σωμάτων, στην αυθάδεια των παραληρημάτων!
Η σελίδα του λοξού
♦ Ανέμελα πέρασαν μπροστά απ’ τα ψηλά κτήρια τα σύννεφα. Έδωσαν στο χώμα τη σκιά τους και μετά μουρμουρίζοντας αφέθηκαν να χαρούν το ξαπόσταμα.
Η σελίδα του λοξού
♦ Αντεικόνισμα κολάσεως! ♦ Σκεπασμένα πρόσωπα, μελαγχολικά.♦Παιδιά πεταμένα στις γωνιές που άφηνε το σκασμένο μωσαϊκό όπως συναντούσε τον τοίχο. Διάχυτη η εμπορευματοποίηση του συναισθήματος και των ιδεών σε μια ταυτότητα ασυναρτησίας του σημερινού.
