Οι αγροτικές κινητοποιήσεις μπορεί και να αξιοποιούνται για πολιτικά, ακόμη και για εσωκομματικά παιχνίδια. Ο αγρότες μπορεί να εκπαιδεύτηκαν με τις κοινοτικές επιδοτήσεις και να πίστε ψαν πως η Ε.Ε. θα διασφαλίζει αιώνια το εισόδημά τους. Η κοινωνία μπορεί να εξοργίζεται από τα μπλόκα στους δρόμους... »

Η οικονομική στενότης, η οποία μάλιστα προβλέπεται μακροχρόνια, επιβάλλει – για τους πολιτικά και οικονομικά κυρί αρχους – κινήσεις και ρυθμίσεις που θα διασφαλίσουν τη σταθερότητα του πο λιτικού σκηνικού από ανεπιθύμητες και απρόβλεπτες... κοινωνικές παρενέργειες. Το κύριο βάρος που συνεπάγεται η προ σπάθεια διασφάλισης της «τάξης» έχει, προφανώς, η κυβέρνηση.Στο σημείο αυ τό θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν πρέπει να υποτιμηθεί η συνεισφορά του έτερου κόμματος εξουσίας, αλλά και κάποιων αριστερών που αποδεικνύονται βασιλικό τεροι του βασιλέως... »

Το 2010 ήρθε μαζί με το τέλος των συστη ματικά καλλιεργούμενων συλλογικών (μας) ψευδαισθήσεων. Ολοένα μεγαλύ τερος αριθμός πολιτών της χώρας, ειδικά οι υποαμειβόμενοι εργαζόμενοι, οι νέοι υψηλών προσόντων και προσδοκιών άνεργοι, οι συνταξιούχοι, κατανοούν ότι: Δεν υπάρχει – ουδέποτε υπήρξε – ισχυρή Ελλάδα. Υπάρχει... καταχρεωμένη Ελλά δα. Δεν υπάρχει ανεξάρτητη οικονομική (προφανώς και εξωτερική) ελληνική πο λιτική. Υπάρχει ασφυκτική καθοδήγηση από τους πιστωτές και τους προστάτες. Δεν υπάρχει αδέσμευτη και ισχυρή από τη λαϊκή νομιμοποίηση ελληνική κυβέρ νηση. Υπάρχει ένας πανίσχυρος και απο τελεσματικός μηχανισμός ελέγχου της... »

Με μια πρώτη ανάγνωση, το 2010 ανατέλ λει χωρίς κανείς να έχει αμφιβολίες για το είδος της χρονιάς που τον περιμένει. Λίγες φορές στην αυγή του νέου έτους οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί είναι τόσο ξεκάθαροι και τόσο ζοφεροί για την οι κονομική επιβίωση πολύ μεγάλων τμη μάτων του πληθυσμού. »

Η αντίστροφη μέτρηση για την ελλη νική οικονομία έχει ξεκινήσει, αν και επισήμως η κορδέλα θα κοπεί μετά τις γιορτές, οπότε η κυβέρνηση θα πρέπει να πει τα πράγματα με το όνομά τους: «ήπια προσαρμογή» ή άνευ όρων παράδοση στα χέρια της... διεθνούς νομότυπης τοκογλυφίας; »

Στόχος του πρωθυπουργού είναι να πα τάξει τη διαφθορά και να κάνει μέσα στους επόμενους τρεις μήνες όσα δεν έγιναν στη χώρα εδώ και δεκαετίες. Η πρεμούρα έχει εξήγηση: Από Ιανουάριο η οικονομία της χώρας θα είναι υπό την καθημερινή εποπτεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και υπό τη δαμό κλειο σπάθη του Διεθνούς Νομισματι κού Ταμείου. Τον Μάρτιο η κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί τους όρους για τα δανεικά που απαιτούνται για να τη βγά λει καθαρή το 2010. »

Σύμφωνα με τον υπουργό... Προστασίας του Πολίτη, αν είναι αναγκαίο, προ διαδη λώσεων ίσως έχουμε και πάνω από 2.000 προληπτικές προσαγωγές. Όπως στις πιο προβληματικές περιόδους της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αυτοί που βρίσκονται απέ ναντι από τις δυνάμεις καταστολής χαρα κτηρίζονται συλλήβδην φασιστοειδή. Με τις κατά εκατοντάδες προσαγωγές δικαίων και αδίκων εμπλουτίζεται συνεχώς η βάση δεδομένων δακτυλικών αποτυπωμάτων και DNA, την οποία κατακεραύνωνε το ΠΑΣΟΚ ως οργουελική όταν τη θεσμοθε τούσε η Ν.Δ. »

Η «εισβολή» κάπου 800.000 ανθρώπων στην εκλογή προέδρου της Ν.Δ. είχε χαρακτη ριστικά ανατροπής στο εσωτερικό της παραδοσιακής Δεξιάς. Ανέδειξε πρόεδρο τον Σαμαρά κόντρα στη συντριπτική πλει ονότητα των βουλευτών της Ν.Δ., των πο λιτευτών, των αυτοδιοικητικών αρχόντων που ελέγχει, των περισσότερων από τα μεγάλα ΜΜΕ, των παραδοσιακών πολιτι κών οικογενειών του κόμματος, του κομ ματικού μηχανισμού των Μητσοτάκηδων. »

Από τις αισιόδοξες προεκλογικές της πτήσεις και υποσχέσεις η κυβέρνηση τροχοδρομεί τώρα στην ανώμαλη οικονομική πραγματι κότητα. Μαζί της προσγειώνονται και όσοι αφελώς δεν κατανόησαν ότι από το ύψος των μεγάλων προσδοκιών τα... επίγεια εμπόδια απλώς φαίνονται μικρότερα. Δεν εξαφανίζονται. »

Το στοίχημα που προεκλογικά έβαλε η κυ βέρνηση αποδεικνύεται πολύ βαρύ για να μπορέσει να το σηκώσει. Οι υποσχέσεις για ήπιες πολιτικές διεξόδου από την κρί ση ακούγονται σήμερα ως ανέκδοτο. Οι διεθνείς πιστωτές της χώρας και οι εντε ταλμένοι να διαχειρίζονται τον ευρωπαϊκό «κουμπαρά» έχουν τη βούληση, τα μέσα και – κυρίως – τις δυνατότητες να υπαγο ρεύσουν στην ελληνική κυβέρνηση την οικονομική της πολιτική. »

Το κακό με τις προεκλογικές υποσχέσεις είναι ότι μοιάζουν πολύ με τις επιταγές. Κάποια στιγμή πρέπει να πληρωθούν, αλλιώς θα «σφραγιστούν» ως ακάλυπτες. Το ΠΑΣΟΚ, με το που κέρδισε τις εκλογές, βρέθηκε να κρατά την επιταγή της αναδιαπραγμάτευσης με την Cosco για το λιμάνι του Πειραιά, που το ίδιο εξέδωσε προεκλογικά. »