Οι δύο επιλογές
Ο αέρας που πνέει στην Ευρώπη μπορεί να μην είναι επαναστατικός, σίγουρα όμως δεν είναι... κοπανιστός. Είναι θυελλώδης.
Κεντροαριστερές ωδίνες
Αυτό που προέκυψε από την κάλπη την περασμένη Κυριακή είναι περισσότερο ερωτήσεις - αιτήματα παρά απαντήσεις στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα στο οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό επίπεδο. Αναμενόμενο, καθώς η κρίση και η καταστροφή που βιώνει η Ελλάδα δεν περιορίζονται στο οικονομικό επίπεδο, αλλά διαχέονται στην κοινωνία. Κατά συνέπεια το αίτημα - ανάγκη της εκ βάθρων αναδόμησης του πολιτικού συστήματος εκφράστηκε με την πρώτη ευκαιρία, που ήταν η εκλογική διαδικασία.
Ψευδαισθήσεις και αίτημα για αλλαγή
Στην κάλπη κατά κανόνα κατατίθενται ψευδαισθήσεις. Το «σύστημα» έχει φροντίσει για τη χειραγώγηση και τις εναλλακτικές, αν κάτσει καμιά στραβή. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, σε ό,τι αφορά τις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής, η «στραβή» έχει ήδη κάτσει και έχει διαλύσει την οικονομία της χώρας, την κοινωνία της και το κυρίαρχο πολιτικό της μοντέλο. Με άλλα λόγια, το εγχώριο μεταχουντικό σύστημα εξουσίας πνέει τα λοίσθια.
Το πραγματικό ερώτημα
Ακούµε καθηµερινά, με διαρκώς αυξανόμενη ένταση όσο πλησιάζουμε στην κάλπη, το επιχείρημα / δίλημμα / εκβιασμό: Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα, ποια είναι η τύχη της έξω από την ευρωπαϊκή οικογένεια και τη ζώνη του ευρώ; Λες και η ψήφος υπέρ ή εναντίον τους είναι αυτή που θα κρίνει την... παραμονή στο ευρώ. Και όχι η εξαιτίας τους καταστροφή κοινωνίας και οικονομίας.
Δικαιοσύνη τυφλή και γρήγορη
Η Δικαιοσύνη επιβάλλεται να είναι «τυφλή». Πρέπει όμως να είναι και γρήγορη. Και στην προκειμένη περίπτωση της μίζας και του μαύρου χρήματος έχει αργήσει. Υπερβολικά.
Η αρχή του τέλους
Οι εκλογές προκηρύχθηκαν. Σε είκοσι τρεις μέρες από σήμερα ανοίγουν οι κάλπες για να υποδεχθούν την ετυμηγορία των Ελλήνων πολιτών για όσα έγιναν στην Ελλάδα μετά το φθινόπωρο του 2009. Αλλά και για όσα είναι ήδη αποφασισμένο ότι θα ακολουθήσουν τις εκλογές και τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης. Ο χρόνος μέχρι τις 6 Μαΐου είναι λίγος για να πειστούν οι πολίτες να επιστρέψουν στο «μαντρί» των κομμάτων εξουσίας.
Δείκτες βαρβαρότητας
Ο τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία αντιμετωπίζει τους ανίσχυρους είναι δείκτης πολιτισμού. Υπ’ αυτήν την έννοια οι σχετικές περικοπές στην Παιδεία, τις συντάξεις και την Υγεία αποτελούν αξιοσημείωτους δείκτες εκβαρβαρισμού.
Ευτέλεια
Κοιτώντας τις δημοσκοπήσεις θα συμφωνήσει κανείς ότι το πολιτικό κόστος καταβάλλεται τοις μετρητοίς: οι πολιτικές δυνάμεις που συγκυβέρνησαν τη χώρα το τελευταίο διάστημα αντιμετωπίζουν το φάσμα της εκλογικής συντριβής. Μόνο που το σχετικό ταμείο καταβολής του πολιτικού κόστους δεν είναι οι πίνακες και τα γραφήματα των δημοσκοπήσεων, αλλά η κάλπη.
«Μπανάλ» η κυριαρχία;
Χθες, 21 Μαρτίου, το τουρκικό ερευνητικό πλοίο «Πίρι Ρέις» βγήκε... βόλτα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα βορειοδυτικά της Μυτιλήνης. Προ ημερών, σε συνέδριο προσέλκυσης επενδύσεων στην Κωνσταντινούπολη, Έλληνες αξιωματούχοι κάλεσαν Τούρκους οικονομικούς παράγοντες να δείξουν ενδιαφέρον για τη διαχείριση των λιμανιών μας που ξεπουλιούνται και για την αγορά γης σε νησιά, όπως η Ρόδος και η Κέρκυρα.
Κόντρα στους εμπόρους του φόβου
Η δημοσκόπηση που παρουσιάζει σήμερα το «Π» επιβεβαιώνει την άποψη ότι η κρίση δεν περιορίζεται στο πεδίο της οικονομίας. Το μέγεθός της καταβροχθίζει ήδη την κοινωνία και απλώνεται ταχύτατα στο πολιτικό επίπεδο. Εκεί, άλλωστε, αναμένεται να αποτυπωθεί η λαϊκή βούληση. Ο τρόπος δηλαδή με τον οποίο η κοινωνία θα αποτιμήσει τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν τα δυο δραματικά τελευταία χρόνια πρωτίστως θα τιμωρήσει και δευτερευόντως θα αναζητήσει διέξοδο.
Η πραγματική εξουσία
Το «ιστορικό» ερώτημα για το «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» επανεμφανίζεται στις μέρες μας. Μόνο που σήμερα είναι ρητορικό, καθώς όλοι γνωρίζουν...
Η συναίνεση που χάθηκε...
«Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» έχουμε συνηθίσει να ακούμε από αυτούς οι οποίοι σήμερα μας κουνάνε το δάχτυλο για να μας πουν: «Δεν υπάρχει άλλος δρόμος» και «εμείς - με το μνημόνιο - είμαστε η μόνη λύση».
Θα το θυμηθούμε;
Το Σύνταγµα δεν το γράφει ο Θεός. Το γράφει ο συσχετισμός των οικονομικών - πολιτικών - κοινωνικών δυνάμεων που δρουν σε μια κοινωνία. Υπ’ αυτήν την έννοια τα όσα πρωτοφανή ακούμε περί της απαίτησης των Γερμανών (που είναι φίλοι μας) και των λοιπών τοκογλύφων «εταίρων» μας για την αλλαγή του Συντάγματος της χώρας, προκειμένου οι πιστωτές να αποκτήσουν πλεονέκτημα προτίμησης έναντι του ελληνικού λαού, είναι τουλάχιστον αστεία.
