Ο Χάρτης του Λιβάνου
Στις 17 Μαΐου 1944 ξεκίνησε στον Λίβανο υπό την αιγίδα των Άγγλων ένα συνέδριο που διήρκεσε τρεις μέρες - έως και τις 20 Μαΐου 1944.
Στις 17 Μαΐου 1944 ξεκίνησε στον Λίβανο υπό την αιγίδα των Άγγλων ένα συνέδριο που διήρκεσε τρεις μέρες - έως και τις 20 Μαΐου 1944.

Έχετε αναλογιστεί ποτέ γιατί άραγε στο εκλογικό λεξιλόγιο υπάρχουν εκφράσεις όπως «τον μαύρισαν στην κάλπη» ή «το ’ριξα δαγκωτό»; Πώς ψήφιζαν οι Έλληνες μετά τον Όθωνα;

Το συγκλονιστικό απόσπασμα που ακολουθεί προέρχεται από το βιβλίο του Τάσου Μ. Ηλιαδάκη «Οι Επανορθώσεις και το Γερμανικό Κατοχικό Δάνειο» που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Πελασγός».
Όπως σηµειώνει ο Ε. Τσουδερός, «είχαµε µπη στον πόλεµο χωρίς καµµία προσυνεννοήση µε τους Συµµάχους, ούτε για τας απέναντί µας υποχρεώσεις των κατά τον πόλεµο,ούτε για τας εκ της νίκης ωφελείας µας…»

Ήταν Κυριακή, 27 Απριλίου 1941. Οι γερμανικές δυνάμεις μπαίνουν στην Αθήνα και σε ένα καφενείο στους Αμπελόκηπους περίμεναν τους εισβολείς οι τέσσερις άνδρες που ανέλαβαν το θλιβερό καθήκον της παράδοσης της πόλεως των Αθηνών.

Έχουµε διανύσει κάτι λιγότερο από µια τεσσαρακονταετία από την αρχή της µεταπολίτευσης και µπορούµε να πούµε µε βεβαιότητα ότι οι εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 αποτελούν ορόσηµο.

Σήμερα μια διαφορετική ιστορία... ελληνική. Ή μάλλον πολλές ιστορίες σ’ ένα βιβλίο που ασχολείται με την πορεία και την ιστορία των ελληνικών κουρείων, κοινώς των μπαρμπέρικων, που αποτέλεσαν και αποτελούν στις γειτονιές και τις πόλεις μικρά κοινοβούλια και κυρίως ανδρικά στέκια.

Είναι βασική συνθήκη για την ορθή κατανόηση της θέσης της Ελλάδας στα χρόνια της Επανάστασης το να κατανοήσουµε το ευρύτερο κλίµα που επικρατούσε στην Ευρώπη, λόγω της Ιεράς Συµµαχίας, εναντία σε κάθε είδους επανάσταση.

Οι οικονοµικές διαστάσεις του ποδοσφαίρου, οι υπόγειες διαδροµές τεράστιων ποσών, κυρίως µαύρου χρήµατος, οι χρηµατισµοί, τα στηµένα παιχνίδια, οι εκβιασµοί και τα φαινόµενα της παθογένειας δεν είναι µόνο σηµερινό φαινόµενο.

Ο Σοφοκλής, άνδρας σοφός, στο µνηµειώδες αιώνιο έργο του «Αντιγόνη», στους στίχους 175-177, γράφει:

Δεν λείπουν από τη ζωή μας – και επομένως από τη σελίδα μας «Ιστορίες… ελληνικές» – ιστορίες που απασχόλησαν την ελληνική κοινή γνώμη, είτε τοπικά είτε και πανελλήνια… ακόμη και αυτές τις άγιες μέρες…

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση δεν ήταν διόλου ευνοϊκές, µιας και επικράτησε µετά το πέρας των Ναπολεόντειων πολέµων σε ολόκληρη την Ευρώπη η εχθρική πολιτική, όπως αυτή ορίστηκε από την Ιερά Συµµαχία, απέναντι σε κάθε επαναστατικό κίνηµα.

Δύο ακόμη «ιστορίες ελληνικές», των οποίων τις προεκτάσεις βλέπουμε και σήμερα, κάτω βεβαίως από διαφορετικές συνθήκες, με μεγάλες όμως ομοιότητες.

Η δική µας µελέτη και παρουσίαση αφορά δύο πολύ συγκεκριµένα ξίφη: δύο Dopplehander, σπαθιά αποκλειστικά για χρήση µε τα δύο χέρια. Τα σπαθιά για δύο χέρια (espees a deux mains ή spade da due mani) χρησιµοποιούνται στα πεδία των µαχών από το τέλος του 14ου αιώνα.
