Την τελευταία Κυριακή που ψηφιζόταν το Μνημόνιο 2 μέσα στη Βουλή των Ελλήνων, έξω από το Κοινοβούλιο καιγόταν τραγικά το ιστορικό κέντρο μιας πόλης που ευτύχησε κάποτε να έχει στρατιές λαμπρών πολιτών, οι οποίοι συνέδεσαν το όνομά τους με την παγκόσμια κληρονομιά στη φιλοσοφία, την τέχνη, τις επιστήμες, την αρχιτεκτονική, το θέατρο, την πολιτική, την ανδρεία…
Αργά ή γρήγορα – οι καταιγιστικές εξελίξεις θα το καθορίσουν – η χώρα θα οδηγηθεί σε εκλογές που θα αναδείξουν, όπως όλα δείχνουν, ένα τραυματισμένο πολιτικό σύστημα, δίχως την υπεροψία της αυτοδυναμίας των μεγάλων κομμάτων.
Η γενικόλογη αναφορά της Naomi Klein στο πρόβλημα της Ελλάδας, που τόσο διαφημίστηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο, ήταν στο πλαίσιο των όσων η διάσημη συγγραφέας πρεσβεύει αντιπολιτευόμενη την παγκοσμιοποίηση και τον νεοφιλελευθερισμό.
Τελευταία έχουν εμφανιστεί διάφοροι «δικαιωμένοι» από τις εξελίξεις, οι οποίοι διαλαλούν την… πραμάτειά τους, με ολίγη επανάσταση, αλατοπιπερισμένη με προοδευτικά μπαχαρικά.
Η Ιστορία της Ελλάδας είναι η ιστορία των δανείων της, είχε γράψει ο αδικοχαμένος Μπελογιάννης. Πρόκειται για μια αλήθεια η οποία δεν εκτιμήθηκε όπως έπρεπε από την εγχώρια πολιτική σκέψη.
Και ενώ το πνεύμα των Χριστουγέννων – μελαγχολικότερο από ποτέ – μας εγκατέλειψε, μόνοι πλέον μπροστά στη δυσοίωνη πραγματικότητα, μοιάζουμε ως κοινωνία να περιμένουμε το μοιραίο, θεατές στην πιο θρασύτατη παράσταση του πολιτικού μας συστήματος.
Οργή, ντροπή, χαρά, υπηρηφάνεια, αλλά κυρίως εθνική ταπείνωση είναι μερικά από τα αντιφατικά συναισθήματα που μπορεί να νιώσει κανείς, ανάλογα με το πώς θα το πάρει, βλέποντας μιαν εκπληκτική μέθοδο διδασκαλίας που υιοθέτησε το υπουργείο Παιδείας της Αυστραλίας προκειμένου να διδαχτεί και να εμπεδωθεί η ελληνική μυθολογία!
Συμπληρώνοντας έναν χρόνο κρίσης, μέσα στον οποίο καταργήθηκαν αμετακίνητες βεβαιότητες, κατέρρευσαν ελπίδες και προσδοκίες, εξανεμίστηκε το εμπεδωμένο μας ευ ζην, στέκουμε εμβρόντητοι μπροστά στην απερίγραπτη συμπεριφορά του πολιτικού μας συστήματος.
Πρόκειται για ποδοσφαιρικό σύστημα που φέρνει αποτελέσματα, για κωδικό ευτυχίας, για συνθηματικό που ανοίγει κλειστές πόρτες, για κλειδάριθμο ή για απόρρητο συνδυασμό χρηματοκιβωτίου;
Στις περιόδους κρίσης είναι που φαίνονται οι αδυναμίες και, κατά μια λογική, οι αλήθειες-αυτές που καλύπτονται πίσω από την «ευημερία». Μια μεγάλη αλήθεια για την κρίση που περνά η Ευρώπη, είναι η έλλειψη προσωπικοτήτων, πράγμα που για την πολιτική έχει βαρύνουσα σημασία.
Η 9η Δεκεμβρίου, καθώς φαίνεται, θα είναι μια καθοριστική μέρα για το μέλλον της Ευρώπης και κατά συνέπεια και το δικό μας. Όλο αυτό το επώδυνο διάστημα της κρίσης η Ελλάδα βρέθηκε στο κέντρο του κυκλώνα, άλλοτε άδικα και άλλοτε δίκαια.
Κυριακή πρωί, στις 27 Νοεμβρίου, πήρα τυχαία το μετρό και κατέβηκα στη στάση Ακρόπολη. Καθώς βγήκα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, είπα να μπω στο θέατρο του Διονύσου. Στάθηκα μπροστά στην πινακίδα με τα σχεδιαγράμματα των ιστορικών φάσεων του θεάτρου, με την πλάτη στραμμένη στο θέατρο.
Παρακολουθώντας τη συμμετοχή της Ν.Δ. στην κυβέρνηση Παπαδήμου, μένουμε έκθαμβοι με το «μείγμα πολιτικής», όπως το εννοούν στη Ν.Δ. και το ευαγγελίζεται ο κύριος Μιχελάκης μέσω των τηλεοπτικών οθονών ανά την επικράτεια.
