Είναι γνωστός ο ρόλος τών μεσαζόντων καί πόσο πολύ αυτοί συμβάλλουν στήν αύξηση τής ακρίβειας. Η ιδέα μου αυτή αποσκοπεί στήν άμεση καί σοβαρή μείωση τής ακρίβειας (στόν τομέα τού καλαθιού τής νοικοκυράς, τού καθημερινού φαγητού, κλπ). »

Αυτές τις μέρες της λιτότητας και των περικοπών το Γενικό Χημείο του Κράτους ζητάει από τις επιχειρήσεις που επιθεωρεί στην Πάτρα χορηγία για να διοργανώσει σύσκεψη και εκδήλωση που θα τους ενημερώνει  «περί ανέμων και υδάτων». »

"Πνευματικό δικαίωμα" ή δικαίωμα στη πνευματικότητα; »

Το παρόν κείμενο έχει ως αφορμή κάποιους μαθητές, κάποιου γυμνασίου στη Θεσσαλονίκη. Δεν έχουν τίποτε το περίεργο - δεν έχουν πάρει το Νόμπελ, δεν προχωράνε με το ένα πόδι, μπορεί να μη φοράνε καν κουκούλες. Διαμαρτυρήθηκαν, ωστόσο, για κάτι που καμία ΑΔΕΔΥ και καμία ΓΣΕΕ δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ: ζητούν χώρο στάθμευσης για τα ποδήλατα τους έξω από τα σχολεία, προκειμένου να μπορούν να μετακινούνται καθημερινά με το δικό τους οικολογικό μέσο. Όχι, δεν είμαι ρομαντική. Ρεαλίστρια είμαι, στα πρόθυρα του άκρατου κυνισμού. Όχι, δεν είμαι ακτιβίστρια, δεν αφήνω τις μασχάλες μου αξύριστες διαμαρτυρόμενη για τις φώκιες που πεθαίνουν για να φοράμε παπούτσια Timberland, ούτε έχω σταματήσει να πίνω coca cola. Επιδιώκω, όμως, να μπορώ να κοινωνώ με τους συνανθρώπους μου σε μία βιώσιμη, λειτουργική πόλη. Τα παιδιά αυτά, πολύ απλά, έθεσαν ένα αίτημα - όλα μαζί, όμως! - και ο δήμος το έλαβε υπ όψιν του. Σύμφωνα, μάλιστα την εφημ. Ελευθεροτυπία, ήδη επεξεργάζεται τεχνική μελέτη για την υλοποίηση του, καθώς και τη δημιουργία επιτροπής για το θέμα. Η συγκεκριμένη πρόταση υποβλήθηκε στο πλαίσιο της εκστρατείας Ecomobility, η οποία υλοποιείται για 7η χρονιά από τον εθελοντικό οργανισμό για το αστικό περιβάλλον Ecocity, με τη συνεργασία επιστημονικών ιδρυμάτων και οργανισμών. Σε όλη τη χώρα, οι μαθητές της Γ΄ γυμνασίου, καταγράφουν και μελετούν τα προβλήματα που προκαλούν οι συνθήκες μετακίνησης στην πόλη τους. Επίσης, πραγματοποιούν συνεντεύξεις και επισκέψεις σε αρμόδιους φορείς, συμπληρώνουν ερωτηματολόγια για τις περιβαλλοντικές συνήθειες των πολιτών και στη συνέχεια επεξεργάζονται τα δεδομένα, για να βγάλουν συμπεράσματα, που θα τους βοηθήσουν να καταθέσουν τις δικές τους προτάσεις στις αρμόδιες επιτροπές... Λένε, ότι η καμήλα δημιουργήθηκε όταν μία επιτροπή κλήθηκε να σχεδιάσει ένα άλογο... ελπίζουμε, να μη γίνει το ίδιο και με το χώρο στάθμευσης των παιδιών για τα ποδήλατά τους. Γιατί τότε, δε θά χουμε χώρο να παρκάρουμε... ούτε τις καμήλες μας! »

Οι συμβάσεις τού Μάαστριχτ, τής Λιασσαβόνας καί τής Μαδρίτης είναι ΑΚΥΡΕΣ συμβάσεις (λεόντειες) διότι όχι μόνο περιορίζουν, αλλά αφαιρούν τήν πολιτική καί οικονομική ελευθερία τής Ελλάδας καί τήν εθνική της κυριαρχία, αφού παραδίδουν τήν πολιτική καί οικονομική εξουσία τής πατρίδας μας σέ ξένες δυνάμεις υπό τίς παρούσες οικονομικές συνθήκες. Ως τέτοιες, λοιπόν, συμβάσεις (λεόντειες), μέ εξαιρετικά επαχθείς συνέπειες γιά τήν Ελλάδα, καί έχοντας πάψει πρό πολλού νά είναι αμφοτεροβαρείς όπως θά έπρεπε, είναι νομικά ΑΚΥΡΕΣ, καί δή απόλυτα άκυρες κατά τήν έννοια τόσο τού Διεθνούς Δικαίου, όσο καί τού Ελληνικού Δικαίου (πού έχει παρόμοιες διατάξεις μέ τό Γερμανικό, Γαλλικό, Ιταλικό, κλπ δίκαιο) καί δή κατά τήν έννοια τών διατάξεων 180, 174, 179 κλπ τού Αστικού Κώδικα, στίς οποίες διατάξεις τού (Ελληνικού) Αστικού Κώδικα καλούνται νά εφαρμοσθούν, καί συνεπώς ΔΕΝ ΔΕΣΜΕΥΟΥΝ νομικά τής Ελλάδα (καί άς λένε οι ξένοι...) είτε συνολικά είτε (τουλάχιστον) κατά τό μέρος αυτών κατά τό οποίο η πολιτική καί οικονομική ελευθερία τής Ελλάδος καί η εθνική της κυριαρχία παραδίδεται πλήρως σέ ξέντρα κέντρα αποφάσεων, σέ κάθε δέ περίπτωση είναι σαφώς αντισυνταγματικές, πάσα δέ κοινοτική διάταξη αυτο-ανακηρυσσομένη ως υπερτέρα τών διατάξεων τού Ελληνικού συντάγματος είναι καί αυτή ΑΚΥΡΗ (ως επίσης λεόντεια) τόσο κατά τό Διεθνές Δίκαιο όσο κατά τόν Ελληνικό νόμο καί αντισυνταγματική αφ' έαυτής, αφού σκοπεί καί δοκεί στά ίδια νομικά αποτελέσματα. Αναθεώρηση δέ τού Συντάγματος (καί ως πρός τό ζήτημα αυτό), εάν ήθελε κριθεί αναγκαία, γιά τήν διακήρυξη τής ακυρότητας τών προδοτικών αυτών συμβάσεων (εν όλω ή εν μέρει καί καί κατά τό επίμαχο μέρος αυτών πού προσκρούει στό υπέρτατο εθνικό αγαθό τής προάσπισης τής εθνικής κυριαρχίας καί ελευθερίας καί τής λαικής κυριαρχίας, υπέρτατα αγαθά γιά τήν προάσπιση υποτίθεται τών οποίων δικαιολογεί τήν ύπαρξή του αυτή καθ' εαυτή τό Ελληνικό Σύνταγμα) είναι απολύτως επιβεβλημένη. »

Σπουδαία υπόθεση, λένε, η γειτονιά. Γνωρίζει για τον καθένα όλα όσα δεν θέλει να ξέρει κανένας σπουδαγμένος υπουργος Οικονομίας, κανένας τεχνοκράτης της εφορίας. Από την «τσιμπίδα» της δεν ξεφεύγει ούτε η χλίδή που αστράφτει ούτε κι όμως, το μεροκάματο του τρόμου. »

Θυμάμαι αχνά όταν ήμουν μικρούλι, οτι όλοι οι γείτονες στην πολυκατοικία γνωρίζονταν μεταξύ τους. Μάλιστα τα απογεύματα που οι άντρες πήγαιναν στο καφενείο, οι γυναίκες έβγαιναν στα σκαλιά της πολυκατοικίας, μαζευόντουσαν στον πρώτο ή στον δεύτερο όροφο ή η μία στο μπαλκόνι της άλλης, αράζαν στα σκαλιά με έναν καφέ και συζητούσαν με τις ώρες. Σε γειτονιές που είχαν απομείνει ακόμα μονοκατοικίες, έβγαζαν μία καρέκλα και έπιαναν το λακιρντί στο πεζοδρόμιο ή στην μικρή πλατεία που ακόμα μπορούσες να κάτσεις χωρίς να φοβάσαι. Εμείς δίναμε ραντεβού, μαζευόμασταν μπούγιο και άντε να μας βρεις μέχρι να γυρίσουμε πίσω. Τότε όλοι ήξεραν τα πάντα για όλους, αλλά κανένας δεν έδειχνε να ενοχλείται με αυτό. »

1)Οι αγώνες και οι προσπάθειες 8 ετών του Συλλόγου και των ευ-αισθητοποιημένων μελών του για τα κτήρια του πρώην 401 Στρα-τιωτικού νοσοκομείου του απέδωσε καρπούς. »

Η Αφροδίτη της Μήλου – Φεβρ 2010 Σε τόσα περιοδικά, άρθρα, δημοσιεύσεις! που μας χτυπούν αλύπητα! πως να τα ...τιθασεύσεις; Μιλώ γι’ αυτά τα έντυπα που λεν' για τους …παράδες και σ΄ένα τέτοιο …"βρωμερό", γράφουν…Γερμαναράδες! »