Τη στιγμή που νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα, παύεις να σκέφτεσαι
Άνθρωπος που επί τη εμφανίσει χαρίζει πηγαίο γέλιο, όχι χάχανο, και εκείνη τη λυτρωτική αίσθηση ανεμελιάς, ο Κώστας Βουτσάς πέτυχε το σπανιότερο: να κατακτήσει εξέχουσα θέση στις καρδιές των συμπατριωτών του. »
Εθισμός
Πρόκειται για ένα «εσωτερικό» μυθιστόρημα, με την έννοια ότι ανιχνεύει και διηγείται τις πραγματικότητες του εσωτερικού κόσμου των ηρώων, του ψυχισμού τους με άλλα λόγια. »
Πασαδόροι και βαστάζοι
Μια σειρά διηγημάτων - διηγήσεων που μοιάζουν με παραμυθίες της σύγχρονης ζωής, με ξεχωριστές ζωές η κάθε μια, συγκεντρώθηκαν από τη συγγραφέα προκειμένου να διηγηθούν εκ νέου κάτι διαφορετικό. »
Ηδονή στον κρόταφο
Η συγγραφέας μοιάζει με τον πολύπειρο συλλέκτη που αποσπά για την προσωπική του συλλογή τα πιο ιδιαίτερα αντικείμενα της ζωής. »
Εις γην Χαναάν
Η αιωνόβια πλέον Λίλι Μπιρ, που είναι η αφηγήτρια της προσωπικής της ιστορίας και μοιραία πολλών άλλων, αλλά κυρίως της Ιρλανδίας, έχει πάρει μιαν επώδυνη απόφαση: να καταγράψει σε ημερολόγιο τον μακρύ της βίο και στην τελευταία τελεία να θέσει τέρμα στη ζωή της, αυτοκτονώντας. Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Ιρλανδία του περασμένου αιώνα, η ηρωίδα έζησε από πρώτο χέρι τα γεγονότα που διαμόρφωσαν την ιστορία του τόπου της. Μέσα από ένα μακρύ χρονικό βίας και αναταραχών που συγκλόνισαν την πατρίδα της στην πολυπόθητη πορεία της προς την ανεξαρτησία, αλλά και προσωπικών δραμάτων, η αφηγήτρια βρίσκεται τελικά μετανάστρια στη γη Χαναάν, που δεν είναι άλλη από την Αμερική, στην οποία καταφεύγει κυνηγημένη με τον πρώτο της σύζυγο, τον Τατζ. »
Οι απόκληροι
Πάντα υπάρχει μια εξαίρεση· ακόμα και στην πιο ακραία κατάσταση χάσκει μια χαραμάδα για να κάνει το αποτρόπαιο περισσότερο απάνθρωπο. Έτσι και σε αυτή τη συγκλονιστική ιστορία του Ολοκαυτώματος – εξ άλλου ποια διήγηση με θέμα αυτή την απίστευτη τερατωδία δεν συγκλονίζει την ανθρωπότητα; – υπάρχει μια ανατριχιαστική εξαίρεση που εστιάζεται στο πρόσωπο του Μορντεχάι Χάιμ Ρουμκόφσκι. Ο κύριος Ρουμκόφσκι, στο πρόσωπο του οποίου βασίζεται αυτό το πολυσέλιδο μυθιστόρημα, υπήρξε μια παραδοξότητα της ιστορίας: αν και Εβραίος στην καταγωγή, διορίστηκε από τους ναζί διοικητής της πόλης Γουντς, μιας πόλης που λίγο πριν από το 1940 την κατοικούσαν 320.000 Εβραίοι. »
Βέρα η μηδενίστρια
Έναν ολωσδιόλου άγνωστο Ουάιλντ από αυτόν που γνωρίζαμε φέρνει στο φως αυτή η εξαιρετικά επιμελημένη έκδοση. Έναν Ουάιλντ διαφορετικό από αυτόν που μας σύστησε ο Λαπαθιώτης και διαβάσαμε μέσα από τα πιο γνωστά έργα του, όπως το μυθιστόρημα «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» ή το τελευταίο του έργο «De Profundis», γραμμένο σε επιστολιμιαία μορφή. »
Queer
Οι Μπάροουζ, Κέρουακ και Γκίνσμπεργκ αποτελούν την Αγία Τριάδα της μπιτ λογοτεχνίας, η όποια χάρισε στα αμερικανικά γράμματα μερικά ακόμα αριστουργήματα. Ταυτόχρονα με το «Queer», ο Μπάροουζ έγραφε το πασίγνωστο μυθιστόρημά του «Junky», ένα μυθιστόρημα εθισμού, όπως διασαφηνίζει ο ίδιος, σε σχέση με το «Queer» που το χαρακτήριζε σαν ένα μυθιστόρημα στέρησης. Το έργο γράφτηκε το 1 952, ωστόσο παρέμεινε ανέκδοτο έως το 1985, κυρίως γιατί, παρά τα χρόνια που πέρασαν με τις κοινωνικές εξελίξεις και την επίδρασή τους στη νοοτροπία της κοινωνίας, το ταμπού της ομοφυλοφιλίας ήταν ισχυρό και το «Queer» είχε ως θέμα τον πόθο ενός ομοφυλόφιλου. »
Οι αθώοι
Γεννημένος στη Βιέννη του 1886, ο Μπροχ αρχικά ακολούθησε το επάγγελμα του υφαντουργού στην οικογενειακή επιχείρηση, για να αναθεωρήσει στα σαράντα του όλη του τη ζωή, αρχίζοντας μια νέα, γεμάτη με μαθηματικά , φιλοσοφία και ψυχολογία – σπουδές που άρχισε στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του! Στα 46 του χρόνια εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα «Οι Υπνοβάτες». »
Kαθώς Ψυχορραγώ
Μια σημαντική – για πολλούς λόγους – επανέκδοση του εμβληματικού έργου. Δεν είναι η πρώτη φορά που κυκλοφορεί στη γλώσσα μας, με την υπογραφή στη μετάφραση του Μένη Κουμανταρέα, το «Καθώς Ψυχορραγώ» του κορυφαίου Αμερικανού συγγραφέα του περασμένου αιώνα Ουίλιαμ Φώκνερ. »
Μέλμοθ ο Περιπλανώμενος
Το φως χάθηκε σαν το τελευταίο χτυποκάρδι μιας καρδιάς που σβήνει, σαν ένα πνεύμα που αναχωρεί για την αιωνιότητα. Το είδα να σβήνει και ήξερα πως βρισκόμουν πια ανάμεσα σε όσους «αιώνια ζουν στο ζοφερό σκοτάδι». Εκείνη τη στιγμή ένας ήχος έφτασε στα παγωμένα αφτιά μας· ήταν οι ψαλμοί του όρθρου που τελούσαν οι καλόγεροι υπό το φως των κεριών και που μόλις είχε ξεκινήσει στο παρεκκλήσι, πολλά μέτρα πάνω από εκεί όπου βρισκόμασταν. Οι ουράνιες φωνές μας συγκλόνισαν μοιάζαμε με ταξιδιώτες μέσα στο σκοτάδι που βρίσκονταν στις πύλες της Κολάσεως. Αφού είχαμε κλείσει τ’ αφτιά μας απέναντι στον Θεό, κάθε ελπίδα σωτηρίας είχε χαθεί. Στη σκέψη της τιμωρίας μου, ή ίσως επειδή κάπου είχα σκοντάψει, έπεσα στο έδαφος. Με επανέφερε στην τάξη το βίαιο μπράτσο και η ακόμα πιο βίαιη φωνή του οδηγού μου. Εν μέσω ύβρεων που πάγωσαν το αίμα μου, μου είπε ότι δεν ήταν η κατάλληλη ώρα να λιποψυχήσω. »
Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά
Μια από τις συμπαθέστερες ιστορικές μορφές διανοούμενου - επαναστάτη ηγέτη αποτελεί το δίχως άλλο ο Λέον Τρότσκι. Μια ξεχωριστή, ευγενική φυσιογνωμία της Σοβιετικής Επανάστασης, που ήρθε σε ρήξη με την πολιτική του Ιωσήφ Στάλιν, πράγμα εξαιρετικά… παράτολμο. Η προσωπική περιπέτεια εξόντωσής του αρχίζει ουσιαστικά από τον Ιανουάριο του 1928, όταν εξορίζεται στην Αλμα - Άτα, για να εκδιωχτεί οριστικά από τη Σοβιετική Ένωση τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς. »
Ο μυς της καρδιάς
Σαν ένας «παράκοσμος» σιωπηλός, εσωτερικός μα και ολοζώντανος μοιάζουν οι ιστορίες της καρδιάς του Παπαμόσχου· ιστορίες της μνήμης σαν κοφτερές αναλαμπές στο λεπίδι ενός μαχαιριού που κόβει φέτες - φέτες ένα στιγμιότυπο, μια φωτογραφία, μιαν εντύπωση, ένα πρόσωπο. Πρόκειται για το τέταρτο βιβλίο με διηγήματα ιδιαίτερου ύφους του συγγραφέα, διηγήματα που σκαλίζουν στα άχρηστα της μνήμης για να κατασκευάσουν ένα όνειρο, να διασκεδάσουν έναν θάνατο, να παίξουν με ένα χρώμα. Άχρηστα της μνήμης, λεπτομέρειες τσαλακωμένες από πληγωμένα αισθήματα, πρόσωπα μυθικά μέσα στα επιφαινόμενα της ζωής τους. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει το κρυμμένο θάμβος ενός κόσμου περασμένου, μελαγχολικού αλλά ταυτόχρονα με κείνο το γνήσιο πάλιωμα που νοτίζει η νοσταλγία τις περασμένες ζωές, τα αντικείμενα, τα φθαρτά πράγματα αλλά και τα αιώνια. »
Καιρός σκεπτικός
Συνήθως οι χριστουγεννιάτικες ιστορίες είναι μελαγχολικές – από παράδοση – σάμπως αυτό να ορίζει το περίφημο πνεύμα των Χριστουγέννων. Οι αντιθέσεις είναι χτυπητές και φωτίζονται από τα χρωματιστά λαμπάκια που αναβοσβήνουν εκνευριστικά. Σε γενικές γραμμές ο κακός πλούσιος και ο καλός φτωχός αποτελούν το βασικό τους περίγραμμα. Τα Χριστούγεννα βασίζονται κυρίως στη συγκίνηση που προκαλούν στερεότυπα, αλλά ταυτόχρονα εκφράζουν εκείνη την εκλεπτυσμένη πλευρά της ανθρώπινης φύσης, όπου οι άνθρωποι με την καλοσύνη ξεπερνούν τα βάσανά τους και τους εαυτούς τους, παλεύοντας με τον προσωπικό τους τρόπο ο καθένας για μια καλύτερη ζωή. Αυτή την ύψιστη συγκίνηση μας προσφέρουν οι ήρωες της Καρυστιάνη. »
Περιπολών/ περί πολλών/ τυρβάζω
Ο Σκαμπαρδώνης με την περιπολούσα φαντασία του εν εγρηγόρσει κινούμενος, αυτοκινούμενος ή υπνώτων, παρατηρεί αυτό που εξέχει ανεπαισθήτως: τη μικρή εμπλοκή της ραφής στο κουστούμι της καθημερινότητας. Έτσι, πολύ απλά, προσδίδει στην απλότητα ένα μεγαλείο, στη λεπτομέρεια ουσία, στο ακαριαίο συμβάν την περαιτέρω περιπέτειά του. Με τη ματιά του συγκροτεί μιαν απέραντη οικειότητα με το περιβάλλον του, καθώς επεμβαίνει στην αρχιτεκτονική του μέσα από την τέχνη της βιωματικής αφήγησης, φωτίζοντας τους πολύτιμους λίθους τιμαλφών εντυπώσεων που συνήθως δεν γίνονται αντιληπτοί διά γυμνού οφθαλμού. Με κατοχυρωμένη προ πολλού την ταυτότητά του, ο συγγραφέας δεν παραλείπει σε κάθε του βιβλίο να μας συστηθεί δίχως περιστροφές από τον τίτλο: «Περιπολών / περί πολλών / τυρβάζω». »
