Νέα τροπή στο θέμα της κλοπής της σορού του τέως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου. Η αστυνομία εξετάζει πλέον το ενδεχόμενο πίσω από την κλοπή να κρύβεται σπείρα ή άλλα πρόσωπα με σκοπό τα λύτρα.Όπως δήλωσε ο αρχηγός της κυπριακής αστυνομίας, Μιχάλης Παπαγεωργίου, δεν αποκλείεται οτιδήποτε, ωστόσο το σενάριο των λύτρων φαίνεται ως το πιο πιθανό. »

Ο ταγματάρχης David J. Wallace στάλθηκε από τους Βρετανούς προκειμένου να συντάξει μια έκθε ση για τις αντάρτικες οργανώσεις που δρού σαν στη λεγόμενη «Ελεύθερη Ελλάδα», να διερευνήσει την κατάσταση γύρω από τη δημοτικότητα του βασιλιά Γεωργίου του Β’ και να συντάξει μια γενική εκτίμηση της ελληνικής πραγματικότητας. Ο Wallace που γνώριζε καλά την ελληνική γλώσσα, είχε θητεύει στη χώρα μας το χρονικό διάστημα 1939 1943. Το καλοκαίρι του 1943 επέστρε ψε πέφτοντας με αλεξίπτωτο σε μια περιοχή που ελεγχόταν από τον αρχηγό του ΕΔΕΣ Ναπολέοντα Ζέρβα. »

Aπό το 1959 ο παιδικός κόσμος τέ θηκε υπό προστασία, αλλά αυτό – καθώς φαίνεται – δεν αρκεί. Με τη λήξη του 2009 συμπληρώνονται 50 χρό νια από τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του παιδιού. Με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς, που συμβολίζει τη νέα αρχή, το νέο ξεκίνημα και κατά συνέπεια την αισιοδοξία, καλό είναι να ξαναθυμηθούμε τις θεμελιώδεις αυτές αρχές, που δυστυχώς δεν είναι αυτονόητες σε πολλές χώρες του πλανήτη και για εκα τομμύρια παιδιά σ’ όλον τον κόσμο »

Aπό το 1959 ο παιδικός κόσμος τέ θηκε υπό προστασία, αλλά αυτό – καθώς φαίνεται – δεν αρκεί. Με τη λήξη του 2009 συμπληρώνονται 50 χρό νια από τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του παιδιού. Με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς, που συμβολίζει τη νέα αρχή, το νέο ξεκίνημα και κατά συνέπεια την αισιοδοξία, καλό είναι να ξαναθυμηθούμε τις θεμελιώδεις αυτές αρχές, που δυστυχώς δεν είναι αυτονόητες σε πολλές χώρες του πλανήτη και για εκα τομμύρια παιδιά σ’ όλον τον κόσμο »

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Βασίλη Τζανακάρη «Στο όνομα της προσφυγιάς - Aπό τα δακρυσμένα Χριστούγεννα του 1922, στην αβασίλευτη δημοκρατία του 1924». Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.Για την Ελλάδα και τους Έλληνες τα Χριστούγεννα του 1922 είναι θλιβερά. Απελπισμένοι και με δάκρυα στα μάτια, οι πρόσφυγες τριγυρίζουν στους δρόμους της Αθήνας, σέρνοντας τα πόδια τους άλλοτε έξω από τα υπουργεία και τις κρατικές υπηρεσίες που στήθηκαν γρήγορα γρήγορα ώστε να βοηθήσουν κάπως την κατάσταση, κι άλλοτε έξω από τα πλουσιόσπιτα που, ενώ υποσχέθηκαν, στη συνέχεια τους έκλεισαν κατάμουτρα την πόρτα. »

Πολλές από τις ιστορίες αυτές δεν έχουν ποτέ δι ερευνηθεί ή δημοσιευτεί. Στο παρόν βιβλίο, για πρώτη φορά, παρατίθεται μια ολοκληρωμένη περιγραφή, η οποία αποσαφηνίζει οριστικά και απαντά σ’ ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του Β΄ Παγκόσμι ου Πολέμου – συνήψαν πράγματι οι Σύμμαχοι μυστική συμφωνία με τη Μαφία;ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ κι εγκλημάτων από το παρελθόν συνε χίζουν να στοιχειώνουν τους δρόμους του Παλέρμου. Κοντά στο λιμάνι, γύρω από την Πιάτσα Φοντε ρία, βλέπει κανείς ακόμα τα συντρίμμια των κτιρίων από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων ενώ προετοιμάζονταν για την εισβολή τους στο νησί το 1943. »

E πιστήμονες στη διαχείριση κρίσεων οι Άγγλοι, είχαν θητεύσει επί μακρόν ως αποικιοκράτες και είχαν λαμπρή σχολή επεμβάσεων στα εσωτερικά των χωρών που είχαν υπό την επιρροή τους. Το ελληνικό ζήτημα, όπως αυτό διαμορφωνόταν στη διάρκεια της Εθνικής μας Αντίστασης, οι Άγγλοι το παρακολουθούσαν στενά και αδιαλείπτως, σχεδιάζοντας το μέλλον πριν ακόμα αυτό δείξει τις… προθέσεις του. Ήδη από το 1943, σε μια διάσκεψη των υπουργών Εξωτερικών στη Μόσχα μεταξύ Σοβιετικών, Αμερικάνων και Άγγλων, ο γνωστός μας Ήντεν θέλησε να βολιδοσκοπήσει τις προθέσεις του Στάλιν σχετικά με την Ελλάδα. Ο Σοβιετικός ηγέτης απάντησε ότι «δεν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα και ότι δεν έχει επαφές με το ΕΑΜ». Πράγματι οι προτεραιότητες που έθεταν οι Σοβιετικοί είχαν να κάνουν με την ενότητα των σλαβικών εθνοτήτων προκειμένου να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα τη γερμανική απειλή, αλλά επίσης και για τον λόγο ότι γεωγραφικά ενώνονταν με κοινά αδι άσπαστα σύνορα. Γενικά η σοβιετική πλευρά κρατούσε αποστάσεις από το ΚΚΕ προκειμένου να αποφύγει τη δυ σμενή αντίδραση των Άγγλων. Οι επιδιώξεις της Σοβιετι κής Ένωσης δεν συμπεριελάμβαναν την Ελλάδα. Βέβαια υπήρχε από το 1943 και έπειτα ένας διάχυτος φόβος για τυχόν κομμουνιστικοποίηση της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Ελλάδας λόγω του ΕΑΜ και της οργανωτικής κυριαρ χίας του ΚΚΕ σε αυτό. Έτσι οι διάφορες επισημάνσεις των Άγγλων αξιωματούχων για τον φόβο μπολσεβικοποίη σης της ερειπωμένης από τον πόλεμο Ευρώπης δεν ήταν δίχως βάση. »

Η χαρά για την πολυπόθητη απελευθέρωση από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής δεν κράτησε πολύ. Ο ενθουσιασμός, οι ζητωκραυγές και η ελπίδα ενός ειρηνικού βίου για τον ελληνικό λαό αποδεί χτηκαν ένα σύντομο όσο και απατηλό όνειρο. Η πραγμα τικότητα που τον περίμενε ήταν εφιαλτική και το μέλλον του υποθηκευμένο για πολλές δεκαετίες. Πάνω σ’ αυτά τα ανοιχτά τραύματα ενός λαού που υπερασπίστηκε με τη ζωή του την προσωπική και εθνική του αξιοπρέπεια, θα ασκηθεί εκείθεν κακείθεν μια χυδαία πολιτική που θα υ πηρετεί σκοπιμότητες και στενόμυαλα κομματικά συμφέ ροντα. Ωστόσο, τα λάθη στην πολιτική δεν τα πληρώνουν – δυστυχώς – αυτοί που τα διαπράττουν, αλλά ο λαός, αυ τός δηλαδή που είναι αποδέκτης τους. Έτσι και η ζοφερή πραγματικότητα που ακολούθησε την απελευθέρωση στη χώρα μας, είναι απόρροια εγκληματικών λαθών και αδιαλ λαξίας όλων εκείνων των στρατιωτικοπολιτικών παραγό ντων που ενεπλάκησαν, πάντα μέσα από τη στήριξη ή την επίκληση ενός κατ’ επιλογήν διεθνούς παράγοντ »

Η δίκη των έξι αποτελεί τον μάλλον αμήχανο επίλογο μιας θλιβερής ιστορικής περιπέτειας του έθνους. Η Μικρασιατική Καταστροφή, ωστόσο, ακόμα και στις μέρες μας, παραμένει μια ανοικτή πληγή, γιατί κανένας δεν τόλμησε να μιλή σει ειλικρινά για τα δικά μας τεράστια (εγκληματικά) εθνικά λάθη, που είχαν ως αποτέλεσμα να υποστούμε ακόμα μια επώδυνη ήττα, η οποία κρατά ώς τις μέρες μας καλυπτόμενη από τους ενοχλητικούς πλέον ήχους της προσφιλούς μας κλίσης προς τη θρηνωδία. Πιστεύ οντας ότι είναι προτιμότερο να σκεφτόμαστε από το να οδυρόμαστε σαν έθνος, παραθέτουμε την απόφαση του δικαστηρίου που έστειλε στο εκτελεστικό απόσπα σμα τους 6 από τους 8 κατηγορουμένους και με την οποία ολοκληρώθηκε ο κύκλος μιας μεγάλης εθνικής καταστροφής. »

Τα πολιτικά ερωτήματα της νέας πολιτικής περιόδου που σηματοδοτούσε η επάνοδος σε ένα ανοιχτό κοινοβουλευτικό σύστημα συνόψιζε μια έκθεση της αμερικανικής πρεσβείας της Αθήνας δύο μέρες πριν τις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου. Η Ελλάδα, παρατηρούσαν οι Αμερικα νοί, ήταν μια εντελώς διαφορετική χώρα, οικονο μικά και κοινωνικά, σε σχέση με αυτήν του 1964, όταν είχαν διεξαχθεί οι τελευταίες εκλογές πριν τη δικτατορία. »

Το Βερολίνο αποτελεί έναν ύμνο στην ιδέα της πόλης. Πρόκειται για μια ξεχωριστή κι αγαπημένη ευρωπαϊκή πόλη που πλήρωσε το σκληρό τίμημα ενός πολέμου που συνεχίστηκε περίπου μισόν αιώνα μετά τη λήξη του. Αλησμόνητο σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου, το Βερολίνο έζησε τον εφιάλτη μιας διχοτομημένης πόλης από το 1948, όταν άρχισε ο αποκλεισμός του, με αποκορύφωμα τη 13η Αυγούστου 1961, όταν οι κάτοικοί του, που ήδη ανήκαν σε δυο κράτη τα οποία εκπροσωπούσαν δυο αντίπαλες ιδεολογίες, ξύπνησαν με ένα τείχος να διατρέχει την καρδιά της πόλης, σαν ένα μνημείο που στιγμάτισε τη ζωή της. »