Το «σύστημα» μπάζει…βόμβες

Την περίοδο της εξάρθρωσης του Επαναστατικού Αγώνα γράφαμε για τα απανωτά αυτογκόλ των μελών του, που οδήγησαν τους διώκτες τους στα βασικά σημεία απόκρυψης όπλων και εκρηκτικών σε Κυψέλη και Καρέα.

Αυτή τη φορά σοβαρό αυτογκόλ, το οποίο κατάφερε συντριπτικό πλήγμα στον κεντρικό ιστό των μηχανισμών ασφάλειας με την έκρηξη παγιδευμένου δέματος σε απόσταση 20 μέτρων από τα πόδια του Χρυσοχοΐδη – από την οποία σκοτώθηκε ο στενότερος συνεργάτης του στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη –, έβαλαν οι παθογένειες του ίδιου του συστήματος.

Την κερκόπορτα για το χτύπημα, την ένταση και την έκταση του οποίου ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν θα μπορούσαν να φανταστούν οι αποστολείς του φονικού πακέτου, την άνοιξαν στην ουσία οι συνεργάτες του Χρυσοχοΐδη στο πολιτικό του γραφείο, καθώς έβαλαν το συστημένο δέμα στο υπουργείο από το ασανσέρ που χρησιμοποιεί ο υπουργός χωρίς να περάσει από τον απαραίτητο έλεγχο και σκανάρισμα από το απεικονιστικό μηχάνημα στην είσοδο.

Όπως έλεγαν αξιωματικοί, μπορεί ο φορέας του δέματος να ήταν υπεράνω υποψίας και ελέγχου, ωστόσο το ίδιο το δέμα δεν είχε υποστεί κανέναν προηγούμενο έλεγχο – παρ’ ότι δεν ήταν αξιόπιστη η πηγή προέλευσης – με αποτέλεσμα να μην έχει χαρακτηριστεί ασφαλές ή «μολυσμένο».

Από την άλλη, ήταν τέτοια η ένταση της έρευνας μέχρι να διαπιστωθεί ο τρόπος μεταφοράς και «εισόδου» της βόμβας στο υπουργείο, ώστε, μόλις αυτό έγινε εφικτό, αστυνομικός της εσωτερικής φρούρησης και ελέγχου ξέσπασε λέγοντας ανακουφισμένος: «Δεν μπόρεσα να κοιμηθώ. Νόμιζα ότι εγώ τον σκότωσα τον άνθρωπο».

Το πράγμα ήρθαν να μπερδέψουν οι καταθέσεις των σωματοφυλάκων του υπουργού, που είπαν ότι κανείς τους δεν μετέφερε τον φάκελο από το πολιτικό γραφείο στο υπουργείο. Με δεδομένο, ωστόσο, ότι το εκρηκτικό δέμα ήταν τοποθετημένο μέσα σε τσάντα γνωστής εταιρείας με είδη δώρων, αποκλείστηκε η προοπτική να έφτασε μέσω των ΕΛΤΑ κι έτσι απέμενε η τρίτη και τελευταία εκδοχή του κούριερ.

Πουθενά όμως από τις καταγραφές εισόδου τριών κούριερ σε συγκεκριμένες ώρες και από την εξέταση του υλικού καταγραφής στις κάμερες δεν απαθανατίστηκε η διέλευση ατόμου να κρατά τέτοια τσάντα με γαμήλιο δώρο. Έτσι το μυστήριο παρέμενε. Τελικά ο γρίφος λύθηκε το απόγευμα της Παρασκευής, όταν σκέφτηκαν να ρωτήσουν και τους υπαλλήλους του πολιτικού γραφείου. Τότε διαπιστώθηκε ότι ο... «ξενιστής» είχε μπει κανονικά από την κερκόπορτα του υπουργικού ασανσέρ.

Ο υπάλληλος αποκάλυψε ότι ο φάκελος είχε φτάσει στο γραφείο το μεσημέρι της Τρίτης 22 του μήνα και είχε αποσταλεί ως συστημένο από τα ΕΛΤΑ της Κυψέλης από τον... «Χρήστο Καραβέλα», πρώην ανώτατο στέλεχος της Siemens Ελλάς. Μάλιστα προσπάθησαν να τον ανοίξουν δύο φορές, αλλά, ευτυχώς για τους πέντε συνεργάτες του Χρυσοχοΐδη, δεν το κατάφεραν και τον μετέφεραν με το μετρό, για να τον βάλουν από την πίσω πόρτα στο υπουργείο, νομίζοντας ότι περιείχε κάποιο αφιερωματικό λεύκωμα που συνηθίζουν να εκδίδουν μεγάλες τράπεζες και οργανισμοί.

Οι εντολές ήταν πως οτιδήποτε αφορά τον υπουργό, δέμα ή αλληλογραφία, δεν παραδίδεται στις γραμματείς, σε αντίθεση με το... «πρωτόκολλο» που ακολουθούσαν όλοι οι υπόλοιποι υπουργοί, αλλά για λόγους ασφαλείας και διατήρησης του απορρήτου, στον ίδιο τον υπασπιστή.

Όλες αυτές οι συμπτώσεις συνέθεσαν το τραγικό αποτέλεσμα για τη ζωή του υπασπιστή και την επίτευξη ενός αδιανόητου χτυπήματος στην καρδιά του υπουργείου. Λίγα μέτρα μακριά από τον υπουργό, έναν όροφο πάνω από το γραφείο του αρχηγού και λίγους ορόφους κάτω από το «βασίλειο» της ΕΥΠ!

Εκ των υστέρων διαπιστώθηκε πως τέτοιες παγιδευμένες βόμβες - δέματα είχαν αποστείλει στο στρατηγείο των καραμπινιέρων στην Ιταλία το 1999 η Διεθνιστική Αλληλεγγύη, που το αφιέρωσε στον Νίκο Μαζιώτη, ο οποίος είχε πιαστεί για συμμετοχή στην οργάνωση Αναρχικοί Αντάρτες Πόλης, όπως επίσης πριν από λίγους μήνες, με τον ίδιο και πάλι προορισμό, αλλά αυτή τη φορά για τον νεκρό σε συμπλοκή με αστυνομικούς Λάμπρο Φούντα. Τέτοιας τεχνογνωσίας συστημένες βόμβες έχουν στείλει παλιότερα ο IRA στη Θάτσερ, αλλά και η ΕΤΑ στην Ισπανία.

Κούριερ

Η εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη το καλοκαίρι του 2002 και η σύλληψη στις αρχές του 2003 ατόμων που παρουσιάστηκαν σαν εκ των ηγετικών στελεχών του ΕΛΑ συνέβαλαν στην εκτόξευση της πολιτικής μετοχής του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη όχι ως υπουργού Δημόσιας Τάξης, αλλά ως πολλά υποσχόμενου και πλέον κορυφαίου στελέχους του ΠΑΣΟΚ, καθιστώντας τον ωστόσο διαχρονικό στόχο της νέας φουρνιάς του αντάρτικου πόλης και διακαή τους πόθο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις πρώτες μόλις προκηρύξεις των οργανώσεων της νέας γενιάς διατρανώθηκε το μένος κατά του πρώην πολιτικού προϊσταμένου της αστυνομίας και της αντιτρομοκρατικής.

Οι φανερές και οι συγκαλυμμένες απειλές ανιχνεύονταν σε κάθε κείμενο και μανιφέστο, ακόμη και την περίοδο που ο Χρυσοχοΐδης αναβαθμίστηκε από υπουργός Δημόσιας Τάξης και μετακόμισε το καλοκαίρι του 2003 στη θέση του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, αλλά και όλο το επόμενο διάστημα μετά τον Μάρτιο του 2004 και την ανάρρηση της Ν.Δ. στην κυβέρνηση.

Σύμφωνα δε με εξακριβωμένες πληροφορίες, το φθινόπωρο του 2007, λίγες μόνο ημέρες από την απόφασή του να αποσύρει την υποψηφιότητα από την Ημαθία και να πολιτευτεί στη Β’ περιφέρεια της Αθήνας, ο ίδιος, όπως και ο νεκρός σήμερα υπασπιστής του από την πρόσφατη άνανδρη δολοφονική επίθεση Γιώργος Βασιλάκης, είχαν ενημερωθεί ότι γύρω από το νεοσύστατο τότε πολιτικό του γραφείο στη λεωφόρο Βασ. Σοφίας είχαν ανιχνευτεί πολλές και εξαιρετικά ύποπτες κινήσεις.

Ο «αναβρασμός» είχε γίνει αισθητός τόσο από την εξωτερική φρουρά της αμερικάνικης πρεσβείας, με την οποία γειτνιάζει το και σήμερα κεντρικό πολιτικό γραφείο, όπως και από αστυνομικούς της αντιτρομοκρατικής, που πραγματοποιούσαν εκείνη την περίοδο εντατικές περιπολίες σε μεγάλη περίμετρο γύρω από την πρεσβεία, δεδομένου ότι λίγους μήνες νωρίτερα, στις 12.1.2007, ο Επαναστατικός Αγώνας την είχε χτυπήσει με ρουκέτα.

Τότε, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, είχε γίνει προφορική ενημέρωση και στον υπουργό και στον Βασιλάκη να δείχνουν ιδιαίτερη προσοχή στην αλληλογραφία και κυρίως στα δέματα που επρόκειτο να παραλάβουν από κούριερ, επειδή τότε θεωρήθηκαν ύποπτοι και υπάλληλοι εταιρειών ταχυμεταφορών.

Η προκήρυξη – απειλή

Η τελευταία φορά που χτυπήθηκε στόχος ευθέως συνδεδεμένος με τον Χρυσοχοΐδη ήταν στις 17 Φεβρουαρίου, όταν εξερράγη, από λάθος πυροτεχνουργών, βόμβα που προοριζόταν να πυροδοτηθεί με κινητό τηλέφωνο. Η έκρηξη σημειώθηκε στο γραφείο που είχε χρησιμοποιήσει προεκλογικά ο Χρυσοχοΐδης, Θηβών 54 και Τζον Κένεντι στο Περιστέρι. Την ευθύνη ανέλαβε η Λαϊκή Θέληση, η οποία με προκήρυξη στο «Π» προανήγγειλε νέο γύρο περισσότερο επιθετικών και πιο αποτελεσματικών ενεργειών με στόχο τον Χρυσοχοΐδη:

«Αναλαμβάνουμε λοιπόν την ευθύνη για τη δυναμική επίθεση στα γραφεία του υπουργού Προστασίας του Πολίτη (χαίρε Όργουελ!) Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στην οδό Θηβών 54 στο Περιστέρι... Γνωρίζουμε ότι η λαϊκή αντίσταση ενάντια στη δομική συστημική κυριαρχία του υπάρχοντος δεν αρκεί να διοχετεύεται μόνο στους, απ’ όποια θέση, φύλακες των ελίτ, αλλά να εξαπλώνεται στοχευμένα προς τις ίδιες τις ελίτ - μήτρες των ανισοτήτων και της αδικίας.

Και ότι σε μια τέτοια πορεία αναζήτησης και επιλογής εύστοχων, πολιτικά και τακτικά, στοχοθετήσεων του κοινωνικού αγώνα μπορεί να ανακαλύψουμε κάποια στιγμή αποτελεσματικότερους τρόπους με τους οποίους η λαϊκή απελευθερωτική δράση θα καταφέρει να στείλει τον όποιο Μ.Χ. και τους προϊσταμένους του οριστικά στο μέρος που αξίζουν να βρεθούν: στο σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας».

Προανήγγειλαν δηλαδή πως θα επανέλθουν με πιο... ευρηματικά μέσα και τρόπους κι απ’ ό,τι φαίνεται ικανοποίησαν τη διπλή στόχευση.

Η Λαϊκή Θέληση διατηρεί ψηλά σε όλα τα κείμενά της το θέμα της Siemens και του C4Ι. Γι’ αυτό συσχετίζεται η αναγραφή στο φονικό επιστολόχαρτο του ονόματος του Καραβέλα. Παρότι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις 29.5.2004, όταν ανατίναξε με προηγμένου τύπου πυροδότηση με κινητό τηλέφωνο τα δικαστήρια της Λάρισας, σε μια περίοδο που θεωρείτο βέβαιη η μεταγωγή των κρατούμενων για συμμετοχή στην 17Ν στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της θεσσαλικής πόλης.

Την ευθύνη για την πολύκροτη ενέργεια, λίγους μήνες πριν από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών, ανέλαβε η οργάνωση με κείμενο στο «Π» τον Ιούνιο του 2008, όταν διεκδίκησε την πατρότητα τριών αποτυχημένων βομβιστικών επιθέσεων στα γραφεία γερμανικών εταιρειών (Siemens, Lufthansa και Bayer) στο Μαρούσι. Στην προκήρυξή τους έγραφαν τότε:

«Εμείς από την πλευρά μας, που συνειδητά δηλώνουμε ότι οφείλουμε και θέλουμε να υπονομεύσουμε και να αποτρέψουμε κάθε τέτοια αναπτυξιακή (δηλαδή ταπεινωτική και καταστροφική για τον άνθρωπο και τη φύση) προσπάθεια της χώρας, αναλαμβάνουμε ταυτόχρονα και την ευθύνη για το “δύο σε ένα” χτύπημα στις εγκαταστάσεις της πολυεθνικής Μπάγιερ καθώς και των αποθηκών της Ζίμενς στην Αμαρουσίου - Χαλανδρίου και Σώρου στο Μαρούσι. Οφείλουμε βέβαια να ομολογήσουμε ότι αγνοούμε λεπτομέρειες των ειδικών προνομιακών όρων λειτουργίας που απολαμβάνει στην Ελλάδα.

Πράγμα που ως γνωστόν δεν συμβαίνει με την ομόσταβλη Ζίμενς. Οι τελευταίες καταιγιστικές αποκαλύψεις (σταγόνες στον ωκεανό στην πραγματικότητα) βοούν από χιλιόμετρα για την “ακεραιότητα” του πολιτικοοικονομικού μας συστήματος και τη “διαφάνεια” στις διαδικασίες των δημόσιων προμηθειών. Αναμφίβολα μπορεί πια βάσιμα να υποστηριχτεί ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να διατρανωθεί το αίτημα για χρήση διπλής ονομασίας της χώρας μας. Ζίμενς - Ελλάς και Ελλάς - Ζίμενς για εσωτερική και διεθνή χρήση...

Χορηγίες σε κόμματα, “δωράκια” σε πολιτικά πρόσωπα με αντάλλαγμα την αποκλειστικότητα της προμήθειας των ψηφιακών γραμμών στον (πρώην) ΟΤΕ, που τόσο... τυχαία πέρασε στην Ντόιτσε Τέλεκομ, άλλο βασικό εταίρο της Ζίμενς στη διεθνή αγορά. Τόσο απλά και τόσο βρόμικα. Τα ίδια και χειρότερα με το C4I, για να μην ξεχνάμε και την εφιαλτική οργουελική διάσταση, αλλά σταματάμε εδώ. Είναι παντελώς ανώφελο να μπαίνουμε σε μια ατέρμονη απαρίθμηση όσων σκανδαλωδώς συνέβαιναν και συμβαίνουν, όταν όλα πια είναι τόσο φανερά».

Ακολούθησαν τα χτυπήματα στα γραφεία της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής του υπουργείου Οικονομικών στον Νέο Κόσμο (Ιούλιο 2008), η βόμβα στην Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου (19 Μαρτίου 2009) και έξω από τα γραφεία της εταιρείας Πρόφιτ του Γ. Τρεπεκλή στον 3ο όροφο πολυκατοικίας της οδού Λυκαβηττού 7 (20.5.2009), για ν’ αποστείλει το δεύτερο μανιφέστο με εκτενείς αναφορές στο αγαπημένο της θέμα. Το σκάνδαλο της Siemens.

Μένει να δούμε εάν οι συγκυρίες και οι όποιες προβλέψεις θα επαληθευτούν σε μια επικείμενη προκήρυξη, η οποία παρουσιάζει εκτός των άλλων ενδιαφέρον λόγω του τραγικού αποτελέσματος που επέφερε το απρόσμενης έντασης και έκτασης χτύπημα...