O Μπάμπης και το μεγάλο "τασάκι"...

Τις τελευταίες μέρες  η χώρα παρακολουθεί εμβρόντητη, μεταξύ άλλων, την υπόθεση του «Μπάμπη» του υπαλλήλου που είχε επιφορτιστεί με το καθήκον της , πόντο- πόντο, σάρωσης του εθνικού δικτύου για την περισυλλογή πεταμένων αποδείξεων διοδίων. Όταν επέστρεφε στην υπηρεσία του με την πολυπόθητη σοδειά στη σακούλα, ο καλός υπάλληλος προμήθευε έναντι συμβολικού –αν συνυπολογίσουμε τον άχαρο, μοναχικό και κοπιώδη χαρακτήρα της εργασίας του - αντιτίμου, τους ενδιαφερόμενους συναδέλφους του με τα μικρούτσικα αλλά θαυματουργούτσικα παραστατικά που αποδείκνυαν ότι είχαν πραγματοποιήσει εκείνες τις ημέρες ταξίδι εκτός έδρας. Και να… οι αποζημιώσεις και να… οι επιστροφές και να… τα έξοδα διανυκτέρευσης για τους επιμελείς υπαλλήλους του ΥΠΕΧΩΔΕ… ! Όλα κερασμένα από το ΑΕΠ…

Κι επειδή έτυχε  τώρα  να διανύουμε περίοδος δημοσιονομικής παράνοιας, άπαντες δαιμονοποίησαν τον καψερό τον Μπάμπη επειδή ενσάρκωσε σε λάθος στιγμή και κάπως καρικατουρίστικα την εθνική ρεμούλα… Κανείς…, ούτε ένας χριστιανός δε βρέθηκε να δώσει έστω ένα μικρό μερίδιο δίκιου ή να αναγνωρίσει την κοινωνική προσφορά του μέχρι πρότινος αφανούς ήρωα που μετέτρεπε τα σκουπίδια σε πόρους… Μήπως αυτό δεν είναι το νόημα της ανακύκλωσης; Και στο κάτω- κάτω βρε αχαϊρευτοι, βρε gipsy kings οδηγοί και συνοδηγοί, όταν πετάτε από το παράθυρο τσαλακωμένα μικροσκοπικά σκουπίδια στο μεγάλο τασάκι, γιατί θεωρείτε απίθανο να υπάρξει κάποιος που επιδεικνύοντας ζήλο πράσινης ανάπτυξης θα επωφεληθεί από την τριτοκοσμική σας αντίληψη περί καθαριότητας…;

Από μας, ένα εύγε στον Μπάμπη, αν μη τι άλλο, για τη συνεισφορά του στην κόσμια εικόνα του μεγάλου τασακίου… που λέγεται εθνικό δίκτυο…