Σχολικά συσσίτια, μια κοινωνική προσφορά των "αρίστων"
Από το Μαρικάκι
Συσσίτια... συγνώμη, μικρογεύματα θα προσφέρονται το επόμενο διάστημα σε 18 σχολεία της Αττικής, στο πλαίσιο προγράμματος που θα «τρέξει» το υπουργείο Παιδείας «πιλοτικά» με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Αν και τον περασμένο Δεκέμβριο είχε ειπωθεί από την υφυπουργό ότι τα προγράμματα αυτά ουσιαστικά εντάσσονται στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, υπονοώντας περίπου ότι προβλέπονται ούτως ή άλλως στις δράσεις που υπάρχουν στα σχολεία περιοχών με έντονα κοινωνικά προβλήματα, τώρα, η υφυπουργός Παιδείας ομολογεί χωρίς πολλές περιστροφές το πρόβλημα του υποσιτισμού των μαθητών λόγω της όξυνσης των κοινωνικών προβλημάτων. Τώρα, τι και ποιος φταίει γι’ αυτά τα τελευταία...
Η Διαμαντοπούλου ενάμιση μήνα πριν δεν ήθελε ούτε να ακούσει για τα περιστατικά λιποθυμίας μαθητών στα σχολεία και τα διέψευδε, ενώ όταν στις αρχές Οκτωβρίου καταγγέλθηκε το πρώτο σχετικό περιστατικό πιπιλούσε την καραμέλα του «λαϊκισμού». Με την ίδια άνεση που σήμερα πιπιλίζει την καραμέλα της κυβέρνησης αρίστων. Να υποθέσουμε ότι στο μυαλό της Διαμαντοπούλου, συσσίτια υπάρχουν επειδή δεν έχουμε ακόμη κυβέρνηση αρίστων, παρόλο που οι διάφοροι εκ των «αρίστων» τους οποίους εννοεί η υπουργός δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να στηρίζουν αυτή την πολιτική που εξωθεί στη φτώχεια όλο και περισσότερους.
Προς το παρόν το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί σε σχολεία στον Ταύρο, τα Κάτω Πατήσια, τα Εξάρχεια, το Μενίδι και την Πλατεία Βάθη και αργότερα στο Μοσχάτο, τη Νίκαια, τον Ασπρόπυργο και τον Αυλώνα. Από εκεί και πέρα έχει ο Θεός, ... η Εκκλησία, οι δήμοι, οι τοπικές επιχειρήσεις που αναπτύσσουν σχετικές πρωτοβουλίες αλλά και τα όποια «χρηματοδοτικά εργαλεία» έχει στη διάθεσή του το κράτος (π.χ. πρόγραμμα για την παιδική φτώχεια σε συνεργασία με το υπουργείο Υγείας). Τάδε έφη Εύη (Χριστοφιλοπούλου).
Τα κουπονάτα μικρογεύματα θα προσφέρονται, κατά την υφυπουργό, σε όλους τους μαθητές των σχολείων και θα περιλαμβάνουν τροφές, όπως γάλα, μπισκότα με δημητριακά, φρούτα, σάντουιτς κ.λπ. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι η... τελευταία λέξη της κάθε παρτίδας προϊόντων – λίγο πριν την ημερομηνία λήξης - που οι εταιρείες θα τρέξουν να προσφέρουν, με το αζημίωτο ή για τη δωρεάν διαφήμισή τους...


έκτωρ καλός @ 31 Ιαν 2012 15:32
... και ας ελπίσουμε επίσης πως ΔΕΝ θα σπεύσουν, οι συνεργαζόμενες με την Άννα μας εταιρείες, να ξεφορτωθούν, έναντι φυσικά αδράς αποζημίωσης, όλη τους τη σαβούρα (ληγμένα) στα σχολικά συσσίτια ... γιατί ως γνωστόν : "όπου φτωχός κι η μοίρα του" κι "όπου η κατοχή νά σου κι γερολαδάς" ...
δύσμοιρα παιδιά
δύσμοιροι γονείς
δύσμοιρη χώρα
Έκτωρ Καλός
Έλληνας πολίτης
χμμμ... @ 31 Ιαν 2012 15:36
¨ άριστος ¨ νάναι κι ότι νάναι ! η Εύη κι η Αννούλα μας ...κορίτσια της διπλανής πόρτας. χμμμ... είναι να μην αναλογίζεσαι το χάρισμα της μητρότητας, την θηλυκή ευαισθησία,αυτά τα τέλος πάντων όλα όσα κάνουν την γυναίκα το τελειότερο επίτευγμα της εξέλιξης σε τούτον τον πλανήτη ;
κοπριτης στοχαστης @ 01 Φεβ 2012 8:25
Ισως αυτος ειναι ο αριστος τροπος για την αξιοποιησης των χρηματων του ΕΣΠΑ.Οπως θα πει και η μικρη Αννουλα αυτη ειναι μια κινηση επενδυσης για το μελλον και τι αλλο θελει μια χωρα απο το να μεγαλωσει τα παιδια της με συσσιτια και στην ενηλκιωση τους ενω θα εχουν σπουδασει χωρις βιβλια και δασκαλους θα τα περιμενει μια θεσει στις λιστες ανεργειας η ενα καλο χαρτζιλικι των 300 € εαν τους κατσει το τζακ ποτ και βρουν καποια απασχοληση.
stavros @ 05 Μαρ 2012 19:16
Aγαπητή φίλη { Μαρικάκι }
Διάβασα με προσοχή τα σχόλιά σου στο ενδιαφέρον ερώτημα που κάνουν πολλοί : το νόημα της ζωής…το 20012. Θα ήθελα να κάνω μερικές επισημάνσεις καλοπροαίρετα στο άρθρο σου. Πρώτον : Αναρωτιέσαι όπως πολλοί > Ίσως κάποια από αυτά να συμβάλουν στο να αποκτήσει περισσότερο νόημα η ζωή μας. Παράδειγμα: Εάν η εργασία μας αποτελεί το όχημα για να καλύπτουμε της ανάγκες μας, όχι τις επιθυμίες που μας σπρώχνει να έχουμε ο σύγχρονος καταναλωτικός τρόπος ζωής γλιτώνουμε πολλά δάκρυα & απολαμβάνουμε τη ζωή μας. Θα ήθελα να σου αναφέρω μια ιστορία σε σχέση με αυτό. Λέγεται στο Μπενίν: Αυτή η ιστορία είναι χιλιοειπωμένη με πολλές παραλλαγές. Πρόσφατα, κάποιος ηλικιωμένος χωρικός από το Μπενίν, στη Δυτική Αφρική, ανέφερε την ακόλουθη εκδοχή της σε μερικούς νεότερους.
Καθώς ο ψαράς επιστρέφει στο σπίτι με την πιρόγα του, τον συναντάει ένας ξένος οικονομολόγος ο οποίος εργάζεται σε αυτή την αναπτυσσόμενη χώρα. Ο οικονομολόγος ρωτάει τον ψαρά γιατί επέστρεψε τόσο νωρίς. Ο ψαράς τού εξηγεί ότι θα μπορούσε να είχε μείνει περισσότερο αλλά είχε πιάσει αρκετά ψάρια για να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειάς του.
«Τότε λοιπόν, πώς χρησιμοποιείς όλο το χρόνο που έχεις στη διάθεσή σου;» ρωτάει ο οικονομολόγος.
Ο ψαράς απαντάει: «Να σου πω: Ψαρεύω για λίγο. Παίζω με τα παιδιά μου. Όταν κάνει ζέστη, κοιμόμαστε το μεσημέρι. Το βράδυ, τρώμε όλοι μαζί. Αργότερα, συναντιόμαστε με τους φίλους μου για λίγη μουσική, και ούτω καθεξής».
Ο οικονομολόγος τον διακόπτει: «Άκου! Εγώ έχω πτυχίο πανεπιστημίου και έχω μελετήσει αυτά τα πράγματα. Θέλω να σε βοηθήσω. Θα πρέπει να ψαρεύεις περισσότερη ώρα. Θα κερδίζεις περισσότερα και σύντομα θα μπορέσεις να αγοράσεις μια μεγαλύτερη βάρκα αντί να έχεις αυτή την πιρόγα. Με μια μεγαλύτερη βάρκα, θα κερδίζεις ακόμη περισσότερα και σε λίγο καιρό θα μπορέσεις να αποκτήσεις έναν στόλο από μηχανότρατες».
«Και μετά;» ρωτάει ο ψαράς.
«Μετά, αντί να πουλάς ψάρια χρησιμοποιώντας κάποιον μεσάζοντα, θα μπορείς να τα εμπορεύεσαι απευθείας με το εργοστάσιο ή ακόμη και να ανοίξεις τη δική σου μονάδα επεξεργασίας ψαριών. Θα μπορέσεις να φύγεις από το χωριό σου και να μετακομίσεις στο Κοτονού ή στο Παρίσι ή στη Νέα Υόρκη και να διευθύνεις ολόκληρη την επιχείρηση από εκεί. Μπορείς ακόμη να σκεφτείς το ενδεχόμενο να εισαγάγεις την επιχείρησή σου στο χρηματιστήριο ώστε να κερδίσεις εκατομμύρια».
«Πόσο καιρό θα πάρουν όλα αυτά;» ρωτάει ο ψαράς.
«Ίσως 15 με 20 χρόνια», απαντάει ο οικονομολόγος.
«Και μετά;» συνεχίζει ο ψαράς.
«Τότε αρχίζει η ζωή να γίνεται ενδιαφέρουσα», εξηγεί ο οικονομολόγος. «Τότε θα μπορείς να αποσυρθείς. Θα μπορείς να αφήσεις όλη αυτή την έντονη δραστηριότητα και να μείνεις σε κάποιο απομονωμένο χωριό».
«Και τι θα γίνει μετά;» ρωτάει ο ψαράς.
«Μετά θα έχεις χρόνο για λίγο ψάρεμα, για να παίζεις με τα παιδιά σου, να κοιμάσαι το μεσημέρι όταν κάνει ζέστη, να τρως το βράδυ με την οικογένειά σου και να συναντιόσαστε με τους φίλους για λίγη μουσική».
Δεύτερον : Γράφεις: > Επειδή είμαι άνθρωπος που θέλει να μοιράζεται πράγματα με άλλους & ιδιαιτέρα πράγματα που μπορούν να σε κάνουν ευτυχισμένο δέχομαι την πρόκληση να καταθέσω την δική μου άποψη για το ενδιαφέρων αυτό ερώτημα. Άνθρωπος : Ελεύθερος Ηθικός Παράγοντας. Έχει την ελευθερία να επιλέξει να κάνει το καλό ή το κακό. ΑΠΟΤΕΛΕΙ πρόκληση το να καθορίζει ποια πράγματα έρχονται πρώτα, να τα βγάζει πέρα με τις ευθύνες του και να διαθέτει το χρόνο και την ενεργητικότητά του στους πιο σπουδαίους τομείς της ζωής, με λογικό τρόπο. Αποτελεί επίσης πρόκληση το να αποφεύγει τα άκρα και να διατηρεί διανοητική και συναισθηματική σταθερότητα. Έτσι για να βρούμε απάντηση στους πιο σπουδαίους τομείς της ζωής & κατά συνέπεια στο ποιο είναι το νόημα της ζωής πρέπει να απαντήσουμε σε πολύ ποιο βασικά & σοβαρά ερωτήματα όπως : Γιατί βρισκόμαστε εδώ ; από τυφλή τύχη η για κάποιο σκοπό ;Γιατί πεθαίνουμε ; Μπορούμε να αναμένουμε κάτι που θα αλλάξει τη ζωή μας ;
Ο ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΑΣ Ελί Βισέλ, ο οποίος επέζησε από το ναζιστικό ολοκαύτωμα, κάποτε το χαρακτήρισε «το σπουδαιότερο ερώτημα που πρέπει να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος». Ποιο είναι αυτό; Το εξής: «Γιατί βρισκόμαστε εδώ;»
Έχεις σκεφτεί ποτέ αυτό το ερώτημα; Πολλοί το έχουν σκεφτεί, αλλά η απάντηση τους διαφεύγει. Στην προσπάθειά του να προσδιορίσει το νόημα της ζωής, ο Βρετανός ιστορικός Άρνολντ Τόινμπι έγραψε: «Ο γνήσιος προορισμός του Ανθρώπου είναι να δοξάζει τον Θεό και να βρίσκει χαρά σε Αυτόν για πάντα».
Είναι ενδιαφέρον ότι πριν από τρεις και πλέον χιλιετίες κάποιος άλλος άνθρωπος, ο οποίος φημιζόταν ως προσεκτικός παρατηρητής της ζωής, είχε ήδη προσδιορίσει τη θεμελιώδη απάντηση. Ο σοφός Βασιλιάς Σολομών είπε: «Η κατάληξη της υπόθεσης, αφού ακούστηκαν όλα, είναι: Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του. Διότι αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου».—Εκκλησιαστής 12:13.
Αυτή τη βασική αρχή υποστήριξε ο Γιος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός. Ενόσω ήταν στη γη, ο Ιησούς κατέβαλλε κάθε προσπάθεια για να δοξάζει τον ουράνιο Πατέρα του. Η απόδοση υπηρεσίας στον Δημιουργό του εμπλούτιζε τη ζωή του Ιησού. Τον έτρεφε και τον συντηρούσε, καθιστώντας τον ικανό να πει: «Η τροφή μου είναι να κάνω το θέλημα εκείνου που με έστειλε».—Ιωάννης 4:34.
Όπως ο Ιησούς, ο Σολομών και πολλοί άλλοι , έτσι και εμείς μπορούμε να βρούμε αληθινό νόημα και διαρκή ευτυχία στη ζωή κάνοντας το θέλημα του Θεού.
Ποιο είναι το νόημα της ζωής;
Συχνά, πολλοί λένε : Μπορούμε να αναμένουμε κάτι περισσότερο από το να ζούμε απλώς μια σύντομη ζωή 70 ή 80 χρόνων και μετά να πεθαίνουμε;
Ίσως αυτό & άλλα ερωτήματα να μη μας απασχολούν ποτέ τόσο έντονα όσο όταν αντιλαμβανόμαστε πόσο σύντομη είναι στην πραγματικότητα η ζωή μας. Φυσικά, δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση που απειλεί τη ζωή μας για να αναρωτηθούμε γιατί βρισκόμαστε εδώ. Η απογοήτευση επίσης μπορεί να προκαλέσει αυτό το ερώτημα. Μερικοί άλλοι το θέτουν δε καθώς αναλογίζονται την πορεία της ζωής τους.
Στο βιβλίο του Η Αναζήτηση του Ανθρώπου για Νόημα (Man’s Search for Meaning), ο Βίκτορ Φρανκλ επισήμανε ότι μερικά άτομα που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα, όπως είχε συμβεί με τον ίδιο, ήρθαν αντιμέτωποι με αυτό το ερώτημα μετά την απελευθέρωσή τους από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όταν επέστρεψαν στα σπίτια τους, μερικοί από αυτούς διαπίστωσαν ότι οι προσφιλείς τους είχαν πεθάνει. Ο Φρανκλ έγραψε: «Αλίμονο σε εκείνον ο οποίος, όταν έφτασε τελικά η ημέρα που ονειρευόταν, διαπίστωσε ότι ήταν πολύ διαφορετική από αυτό που λαχταρούσε!»
Το ερώτημα του γιατί βρισκόμαστε εδώ είναι κοινό σε όλες τις γενιές. Η Αγία Γραφή αναφέρεται σε ανθρώπους που αναρωτιούνταν ποιος ήταν ο σκοπός της ζωής τους. Ο Ιώβ, αφού έχασε τα πλούτη του και τα παιδιά του, και ενώ υπέμενε μια βασανιστική ασθένεια, ρώτησε: «Γιατί να μην πεθάνω στη μήτρα; Γιατί να μη βγω από την κοιλιά και μετά να εκπνεύσω;»—Ιώβ 3:11.
Ο προφήτης Ηλίας είχε παρόμοια αισθήματα. Νιώθοντας μόνος ως λάτρης του Θεού, είπε γεμάτος θλίψη: «Αρκεί! Τώρα, Θεέ αφαίρεσε την ψυχή μου». (1 Βασιλέων 19:4) Τέτοια συναισθήματα είναι πολύ συνηθισμένα.
Η ζωή παραβάλλεται συχνά με ταξίδι. Όπως ακριβώς είναι πιθανό να ξεκινήσεις ένα ταξίδι χωρίς να έχεις υπόψη τον τελικό προορισμό, θα μπορούσες να ζεις τη ζωή σου χωρίς να έχεις προσδιορίσει τον πραγματικό σκοπό της. Αν το κάνεις αυτό, κινδυνεύεις να παγιδευτείς αναζητώντας νόημα σε αυτό που ο γνωστός συγγραφέας Στίβεν Ρ. Κόβι αποκαλεί «πολυάσχολη ζωή». Αυτός έγραψε για εκείνους που «διαπιστώνουν ότι έχουν πετύχει νίκες που είναι κενές, επιτυχίες τις οποίες έχουν κατακτήσει θυσιάζοντας πράγματα που καταλαβαίνουν ξαφνικά ότι είχαν πολύ μεγαλύτερη αξία για αυτούς».
Δεν συμφωνείς ότι το να επιταχύνουμε το ρυθμό μας σε ένα ταξίδι είναι άσκοπο αν δεν πηγαίνουμε προς τη σωστή κατεύθυνση; Παρόμοια, το να αναζητούμε νόημα στη ζωή κάνοντάς την απλώς πιο «πολυάσχολη» θα μας φέρει μόνο κενότητα, όχι αληθινή ικανοποίηση.
Η αναζήτηση απάντησης στο ερώτημα γιατί βρισκόμαστε εδώ ξεπερνάει τις πολιτιστικές και ηλικιακές διαφορές. Πηγάζει από μια έντονη ανάγκη που έχουμε όλοι μας, μια πνευματική ανάγκη η οποία μπορεί να παραμείνει ανικανοποίητη ακόμη και όταν έχουν καλυφτεί οι υλικές μας ανάγκες. Πρόσεξε πώς έχουν προσπαθήσει μερικοί να ικανοποιήσουν αυτή την ανάγκη στην αναζήτησή τους για το σκοπό της ζωής.
ΕΝΑΣ από τους στόχους της θρησκείας είναι να διδάσκει το σκοπό της ζωής. Πολλοί άνθρωποι, όμως, διαπιστώνουν ότι οι πνευματικές τους ανάγκες δεν ικανοποιούνται από τις διδασκαλίες της θρησκείας τους. Ως αποτέλεσμα, πολλοί στρέφονται αλλού για να βρουν απαντήσεις—στην επιστήμη ή σε διάφορες μορφές φιλοσοφίας που προσδιορίζονται με όρους όπως ανθρωπισμός, μηδενισμός και υπαρξισμός. Γιατί συνεχίζουν οι άνθρωποι την αναζήτηση, μολονότι λίγοι φαίνεται να βρίσκουν ικανοποίηση; Εκ Φύσεως Πνευματικοί: Ναι τέτοιοι είμαστε .
Ο Δρ Κέβιν Σ. Σίμπολντ εντοπίζει την απάντηση στην «τάση που φαίνεται πως έχουν όλοι οι άνθρωποι παγκόσμια να αποδίδουν λατρεία σε κάτι». Τα πρόσφατα χρόνια, αρκετοί επιστήμονες έχουν συμπεράνει ότι στην πραγματικότητα οι άνθρωποι έχουν εκ φύσεως την τάση να αναζητούν βαθύτερο νόημα στη ζωή. Μερικοί μάλιστα πιστεύουν ότι τα γενετικά καθώς και άλλα χαρακτηριστικά των ανθρώπων υποδεικνύουν τη φυσική ανάγκη που έχουν να συνδέονται με μια ανώτερη δύναμη.
Μολονότι η έννοια της πνευματικότητας αποτελεί αμφιλεγόμενο ζήτημα στους ακαδημαϊκούς κύκλους, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρειάζονται επιστημονική γνωμάτευση για να πιστέψουν ότι έχουν πνευματική ανάγκη. Η πνευματικότητά μας είναι αυτή που εγείρει στο νου μας τα υπέρτατα, όπως τα αποκαλούν μερικοί, ερωτήματα: Γιατί βρισκόμαστε εδώ; Τι πρέπει να κάνουμε με τη ζωή μας; Είμαστε υπόλογοι σε έναν παντοδύναμο Δημιουργό;
Αν διαθέσουμε χρόνο παρατηρώντας προσεκτικά το φυσικό κόσμο, θα βρούμε μερικές από τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Για παράδειγμα, εξέτασε την ασύλληπτη πολυπλοκότητα που υπάρχει στη φύση, από τους μονοκύτταρους οργανισμούς μέχρι τα γαλαξιακά σμήνη που βρίσκονται έτη φωτός μακριά. Δεν μας λένε αυτά ότι υπάρχει ευφυής Σχεδιαστής, δηλαδή Δημιουργός; Η Γραφή αναφέρει: «Διότι οι αόρατες ιδιότητες [του Θεού], δηλαδή η αιώνια δύναμη και η Θειότητά του, βλέπονται καθαρά από τη δημιουργία του κόσμου και έπειτα, επειδή γίνονται αντιληπτές μέσω των πραγμάτων που έχουν φτιαχτεί, ώστε αυτοί είναι αδικαιολόγητοι».—Ρωμαίους 1:20.
Αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο έπλασε ο Θεός τους ανθρώπους, η Γραφή δηλώνει: «Μάλιστα έθεσε την αιωνιότητα στο νου τους». (Εκκλησιαστής 3:11, Μπάινγκτον [Byington]) Η έμφυτη επιθυμία μας είναι να ζούμε, όχι να πεθαίνουμε. Εκ φύσεως αναζητούμε να μάθουμε το νόημα της ζωής, να βρούμε απαντήσεις σε ερωτήματα.
Η αναζήτηση απαντήσεων είναι, στην ουσία, μέρος της ανθρώπινης φύσης. Αφού επισήμανε τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα του ανθρώπου, κάποιος συντάκτης της εφημερίδας Δε Γουόλ Στριτ Τζέρναλ (The Wall Street Journal) έγραψε: «Παραμένουν ακόμη αναπάντητες οι ερωτήσεις για το ποιοι είμαστε, γιατί υπάρχουμε και πού κατευθυνόμαστε». Ενεργώντας σοφά, θα στραφούμε για απαντήσεις στην καλύτερη πηγή. Υποδεικνύοντας αυτή την Πηγή, η Γραφή λέει: «[Ο Θεός] μας έφτιαξε και όχι εμείς».—Ψαλμός 100:3.
Δεν είναι λογικό να αποβλέπουμε σε Εκείνον που είναι υπεύθυνος για τέτοια θαύματα της δημιουργίας ώστε να ικανοποιήσει την πνευματική μας ανάγκη; Αυτό ακριβώς συνέστησε να κάνουμε ο Ιησούς Χριστός. Εκείνος αναγνώριζε ότι μόνο η Πηγή της ζωής—ο Δημιουργός μας—είναι σε θέση να ικανοποιήσει την πνευματική μας ανάγκη.—Ψαλμός 36:5, 9· Ματθαίος 5:3, 6.
Ασφαλώς, το να λάβουμε αξιόπιστη απάντηση στο ερώτημα «Γιατί βρισκόμαστε εδώ;» είναι ουσιώδες προκειμένου να ικανοποιήσουμε την πνευματική μας ανάγκη.
«ΟΙ ΔΑΡΒΙΝΙΣΤΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΠΑΡΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΖΩΗΣ. ΩΣΤΟΣΟ, ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΛΟΓΙΚΟ ΟΤΙ, ΑΝ ΕΝΑΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΟΛΥΣΥΝΘΕΤΟΣ, ΑΠΟΚΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, ΤΟΤΕ ΑΥΤΟ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ΟΤΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΟΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ».—ΝΤΙΛΑΝ ΤΟΜΑΣ (1914-1953, ΟΥΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ).
Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ για το νόημα της ζωής δεν είναι κάτι το καινούριο. Έχει απασχολήσει τις ανήσυχες διάνοιες επί αιώνες.
Προφανώς, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι δεν ικανοποιούνται από τις απαντήσεις που δίνουν οι εξελικτές στο γενικό ερώτημα: Γιατί βρισκόμαστε εδώ; Μπορεί η Αγία Γραφή να παράσχει την ηθική πυξίδα που απαιτείται για να βρει κάποιος νόημα στη ζωή του;
Από όλα τα πλάσματα της γης, μόνο ο άνθρωπος σκέφτεται ποιος είναι ο σκοπός της ζωής. Ξέρεις γιατί; Η Αγία Γραφή αναφέρει έναν από τους λόγους στο εδάφιο Εκκλησιαστής 3:11. Εκεί λέει σχετικά με τον Δημιουργό: «Αυτός έχει δώσει στους ανθρώπους την αίσθηση του χρόνου για το παρελθόν και για το μέλλον». (Η Νέα Αγγλική Βίβλος [The New English Bible]) Μολονότι όλα τα ζωντανά πλάσματα τείνουν να προσκολλούνται στη ζωή, φαίνεται ότι ο άνθρωπος είναι μοναδικός από την άποψη ότι έχει την αίσθηση του χρόνου—του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει στοχασμούς όσον αφορά το παρελθόν και να αποβλέπει στο μέλλον, να σχεδιάζει για αυτό, ναι, ακόμα και να έχει την ισχυρή επιθυμία να ζήσει σε αυτό. Μάλιστα, μπορεί να απογοητευτεί όταν δεν είναι σε θέση να πραγματοποιήσει τα όνειρά του σχετικά με το μέλλον εξαιτίας της φευγαλέας φύσης της μικρής διάρκειας της ζωής του.
Έτσι, μόνο ο άνθρωπος αναρωτιέται: Γιατί βρίσκομαι εδώ; Πού πηγαίνω; Ο ψυχίατρος Βίκτορ Φρανκλ έγραψε: «Ο αγώνας για την ανεύρεση νοήματος στη ζωή είναι η πρώτιστη υποκινούσα δύναμη στον άνθρωπο. . . . Τίποτα στον κόσμο, τολμώ να πω, δεν θα βοηθούσε κάποιον τόσο αποτελεσματικά να επιβιώσει ακόμη και στις χειρότερες συνθήκες όσο η γνώση ότι υπάρχει νόημα στη ζωή του».
Η ανάγκη της ανεύρεσης νοήματος στη ζωή απασχόλησε τους ανθρώπους της αρχαιότητας. Γράφοντας το Γραφικό βιβλίο του Εκκλησιαστή, ο Βασιλιάς Σολομών πληροφόρησε τους αναγνώστες του για τα αποτελέσματα ενός πειράματος που έκανε προκειμένου να ρίξει φως στο ποιος είναι ο σκοπός της ζωής. Ήταν ένα πείραμα που σχετιζόταν με τις ευκαιρίες που είχε ένας συνηθισμένος βασιλιάς της αρχαίας Ανατολής να απολαύσει τη ζωή. Στο κεφάλαιο 2, εδάφια 1-10, σκιαγράφησε μια ζωή απολαύσεων την οποία είναι δύσκολο να φανταστούμε σήμερα. Εκείνος δοκίμασε όλα όσα του πρόσφερε η ζωή όσον αφορά τα υλικά πλούτη και τις σαρκικές απολαύσεις. Πώς αξιολόγησε το νόημα αυτών των επιδιώξεων; Η απάντησή του θα καταπλήξει όσους νιώθουν υπερβολικά σίγουροι.
Όταν ξανασκεφτόταν όλα αυτά τα πράγματα, η κρίση του ήταν συνήθως αρνητική. Αυτά ήταν μάταια, χάσιμο χρόνου. Έγραψε: «Και εγώ στράφηκα προς όλα τα έργα μου τα οποία είχαν κάνει τα χέρια μου και προς τη σκληρή εργασία που είχα εργαστεί σκληρά να επιτελέσω, και ορίστε! τα πάντα ήταν ματαιότητα και κυνήγι του ανέμου και δεν υπήρχε τίποτα το πλεονεκτικό κάτω από τον ήλιο.».—Εκκλησιαστής 2:11.
Εκείνος συμπέρανε ότι, στην καλύτερη περίπτωση, οι επίγειες απολαύσεις φέρνουν μόνο προσωρινή απόλαυση. Ακόμα και η ανθρώπινη σοφία δεν μπορεί να απαλλάξει τον άνθρωπο από τον πόνο και την αγωνία της ζωής.
Ο Ιησούς Χριστός κατέληξε σε ένα παρόμοιο συμπέρασμα όταν, απαντώντας στην ακατάλληλη ανησυχία ενός άντρα για κάποια υλική κληρονομιά, είπε στο πλήθος που άκουγε: «Να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά και να φυλάγεστε από κάθε είδους πλεονεξία, επειδή, ακόμη και όταν έχει κανείς αφθονία, η ζωή του δεν είναι αποτέλεσμα των πραγμάτων που έχει στην κατοχή του».—Λουκάς 12:15.
Μόνο ο Θεός μπορεί να εξουδετερώσει εντελώς την ανθρώπινη αδυναμία στην καθημερινή ζωή και να προσδώσει σοφό σκοπό στις πράξεις του ανθρώπου. Συνεπώς, η ζωή χωρίς τον Θεό είναι μάταιη. Όπως έχει καταγραφεί στο εδάφιο Εκκλησιαστής 12:13, ο Σολομών εξήγησε: «Η κατάληξη της υπόθεσης, αφού ακούστηκαν όλα, είναι: Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του. Διότι αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου.».
Ο Ιησούς Χριστός επιβεβαίωσε επανειλημμένα το συμπέρασμα του Σολομώντα ότι το νόημα της ζωής δεν μπορεί να διαχωριστεί από τον υγιή φόβο του Θεού. «Είναι γραμμένο», είπε ο Ιησούς, παραθέτοντας από το Λόγο του Θεού: «Ο άνθρωπος πρέπει να ζει, όχι μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Θεού». (Ματθαίος 4:4· Δευτερονόμιον 8:3) Ναι, για να είναι η ζωή κάποιου ατόμου ικανοποιητική, δεν μπορεί να αγνοηθεί η πνευματική της διάσταση. Περαιτέρω, ο Ιησούς είπε για τον εαυτό του: «Η τροφή μου είναι να κάνω το θέλημα εκείνου που με έστειλε και να τελειώσω το έργο του». (Ιωάννης 4:34) Το ότι υπηρετούσε υπάκουα τον ουράνιο Πατέρα του ήταν πηγή χαράς και ικανοποίησης. Τον έτρεφε. Έδινε σκοπό στη ζωή του.
Συνεπώς, μπορεί η ζωή να είναι πλήρης χωρίς τον Θεό; Όχι! Είναι ενδιαφέρον ότι ο ιστορικός Άρνολντ Τόινμπι έγραψε κάποτε: «Ο γνήσιος προορισμός μιας ανώτερης θρησκείας είναι να μεταδίδει τις πνευματικές συμβουλές και τις αλήθειες που αποτελούν την ουσία της σε όσο περισσότερες ψυχές μπορεί να αγγίξει, έτσι ώστε η καθεμιά από αυτές τις ψυχές να μπορεί κατόπιν να εκπληρώσει το γνήσιο προορισμό του Ανθρώπου. Ο γνήσιος προορισμός του Ανθρώπου είναι να δοξάζει τον Θεό και να βρίσκει χαρά σε Αυτόν για πάντα». Ο προφήτης Μαλαχίας εξέφρασε την άποψη του Θεού: «Και εσείς θα δείτε ξανά τη διαφορά ανάμεσα στον δίκαιο και στον πονηρό, ανάμεσα σε αυτόν που υπηρετεί τον Θεό και σε αυτόν που δεν τον έχει υπηρετήσει».—Μαλαχίας 3:18.
Φιλικά : ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΓΚΑΣ stayroskagas@yahoo.gr 6945 72 3684
ΓΡΑΨΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΑ