Δημοπρατικές διαδικασίες!

Αγαπητό ημερολόγιο, Οι πιο ωραίες μου γιορτές είναι: 1) To βγάλσιμο νέας κυβέρνησης, αλλά χωρίς εκλογές. 2) Τα Χριστούγεννα, αλλά πριν απολυθεί ο πατέρας μου, με τα δώρα, τα τραπέζια…, όλα. 3) Της Παναγίας, επειδή είναι καλοκαίρι κι επειδή ακούω όλο και περισσότερο κόσμο τώρα τελευταία να την αναφέρει. 4) Το Πάσχα, αλλά πριν απολυθεί ο πατέρας μου, με τις εκδρομές, τα παπούτσια, τα ρούχα, όλα…5) Η βραδιά της Γιουροβίζιον. 6) Η μέρα των παλιών εκλογών, τότε που συμμετείχαν και άγνωστοι άνθρωποι στο βγάλσιμο νέας κυβέρνησης και το βράδυ είχε μέχρι αργά αποτελέσματα γιατί δεν ξέρανε ποιος θα βγει. 7) Τα γενέθλιά μου, αλλά πριν απολυθεί ο πατέρας μου, με τα δώρα, τις επισκέψεις, όλα. 8) Όταν γίνεται σεισμός (όχι πολύ μεγάλος γιατί φοβάμαι) και κατεβαίνουμε όλοι μαζί στον δρόμο χωρίς να μας δείρουνε. Και άλλες γιορτές.

Πρώτο από όλα μου αρέσει το βγάλσιμο νέας κυβέρνησης γιατί: 1) Κρατάει πάρα πολύ και είναι όλο και καλύτερο, όχι όπως οι διακοπές των Χριστουγέννων που από το πρώτο μισό τελειώνουν οι μεγάλες γιορτές και μετά περισσεύ-ουνε αυτές που δεν μου αρέσουνε, όπως τα Φώτα και του Αϊ- Γιάννη. 2) Μαραζώνω και σέρνομαι ατελείωτες ώρες στο χαλί μπροστά στην τηλεόραση όπως το κάνουνε οι Μουσουλμάνοι στο μαραζάνι, που μου είχε πει ο παππούς. 3) Τρώμε ποπ-κόρν που, επειδή οι άλλοι λένε ότι είναι σαν να έχεις τρίψει φελιζόλ, το τρώω όλο μόνη μου.4) Δεν με ρωτάει κανένας αν διάβασα, γιατί έτσι κι αλλιώς ο υπολογιστής είναι πιασμένος από τους γονείς μου, που πάνε σε μπλογκ και κάνουν τουίτ και δεν έχω πού να βάλω το cd της Διαμαντοπούλου. 7) Γίνεται με τον ίδιο τρόπο είτε έχει δουλειά ο πατέρας σου είτε όχι.

Το ότι πέρασα τόσο ωραία την τελευταία εβδομάδα, το χρωστάω στον κύριο Παπανδρέου, που το έπαθε όπως η θεία μου η Βασιλική, η χοντρή. Η θεία μου η Βασιλική είχε έρθει στο σπίτι μας και όλο έλεγε «άντε, να πάω κι εγώ τώρα…» , «άντε, να πάω κι εγώ τώρα γιατί έχω και δουλειές», «άντε, να πάω κι εγώ τώρα, γιατί έγινε αρμένικη η βίζιτα», αλλά δεν πήγαινε. Και τελικά, ότανπήγε να πάει, επειδή οι πολυθρόνες μας είναι παλιές και στενές, σηκώθηκε και η πολυθρόνα μαζί της που είχε ερωτευτεί τον ποπό της. Τελικά, τραβήξαμε όλοι μαζί και μετά από πολλή ώρα, με ένα «ποπ», χωρίσαμε το ζευγάρι.

Έτσι το έπαθε και ο κύριος Παπανδρέου, παρ’ ότι δεν είναι καθόλου χοντρός, και η δικιά μας η πολυθρόνα τουλάχιστον θα έφτυνε τον ποπό του με τη μία. Μάλλον όμως η πολυθρόνες στην εξουσία είναι διαφορετικές. Μπαίνει η πολυθρόνα στον ποπό και όχι ο ποπός στην πολυθρόνα, γι’ αυτό και τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Συνήθως, απ’ ό, τι έχω καταλάβει, οι πρωθυπουργοί δεν θέλουνε να τους τη βγάλουνε. Τελικά, ο κύριος Παπανδρέου, όμως, που δεν κοιτάει μόνο τον δικό του ποπό, άφησε και του τη βγάλανε. Η γιορτή ωστόσο δεν τελείωσε σ’ αυτήν τη φάση γιατί αρχίσανε όλοι μαζί να ψάχνουνε ποπούς στα ίδια μέτρα με του κύριου Παπανδρέου για να εφαρμόσει η εξουσία. Η εξουσία πρέπει να εφαρμόζει καλά στον αρχηγό, για να αισθάνεται όμορφα και να την εφαρμόζει με τη σειρά του σε μας. Και αυτήν τη φορά, επειδή θέλουνε πολλοί μαζί, ομαδικά, να μας την εφαρμόσουνε, η γιορτή κράτησε περισσότερο. Κάθισαν δοκιμαστικά πολλοί στη σειρά, όπως οι κοπέλες που δοκίμασαν το γοβάκι της Σταχτοπούτας. Τελικά, έγιναν σουβλάκι οι καταλληλότεροι και πάνω - πάνω έκατσε ο νέος πρωθυπουργός. Όλοι λένε ότι είναι πολύ καλός γιατί δεν έχει ξαναγίνει ποτέ του πρωθυπουργός και δεν έχει καμία σχέση με τη μέσα Ελλάδα. Την έχει δει μόνο απέξω. Δεν ξέρω πώς τους δια-λέγουνε τους πρωθυπουργούς όταν το βγάλσιμο γίνεται χωρίς εκλογές. Πάντως σίγουρα όχι όπως διαλέγουνε τον πατέρα μου στις δουλειές. Άμα τους πειότι δεν έχει ξανακάνει τη δουλειά κι ότι την έχει δει μόνο απέξω, θα του πούνε να κάτσει απέξω. Κι ας είναι και πτυχιούχος. Βέβαια ο πατέρας μου είναι πτυχιούχος από τη μέσα Ελλάδα. Ενώ αυτοί που κάθισαν στην πολυθρόνα της εξουσίας είναι πτυχιούχοι από τη μέσα Αμερική ή τη μέσα Ευρώπη. Τέλος πάντων. Σημασία έχει ότι περνάμε τόσο ωραία στο βγάλσιμό τους.