Επωνύμως

Τάσος Παυλόπουλος: Περί κρίσης και ελληνικού παν-δαιμόνιου

Έχουμε άραγε την ίδια πατρίδα και είμαστε ίσα κι όμοια μ’ αυτούς τους αεριτζήδες που μας πουλάνε και μας αγοράζουν πατώντας κουμπιά;

Κάποτε, ένας ιδιοφυής, αιρετικός και ευφάνταστος νεαρός, ο Όρσον Γουέλς, ανακοίνωνε δραματικά στους ακροατές της ραδιοφωνικής του εκπομπής την εισβολή εξωγήινων, άρτι αποβιβασθέντων από εχθρικά διαστημόπλοια. Οι μακάριοι και πτωχοί τω πνεύματι Αμερικάνοι βγήκαν στους δρόμους πανικόβλητοι, οπλισμένοι με τσουγκράνες και δίκαννα, για να υπερασπιστούν την Μητέρα Πατρίδα. Αρκετά χρόνια αργότερα, στη σημερινή εποχή της παντοδυναμίας των ΜΜΕ, η «φάρσα» επαναλαμβάνεται με εχθρούς εξωγήινους μεν, αόρατους, άχρωμους και άοσμους δε, τους επονομαζόμενους και «κερδοσκόπους». Πρώτο θύμα της εισβολής στην Ευρώπη, η Ελλάδα. Στόχος τους τα πορτοφόλια μας, οι γραβάτες μας, οι αμαξάρες μας, οι πισίνες μας, τα μεταξωτά βρακιά μας και οι επιδέξιοι κώλοι μας. Όπως διατείνεται ο Τζορτζ Όργουελ, ο στόχος μιας φάρσας δεν είναι να εξευτελίσει τον άνθρωπο, αλλά να του θυμίσει ότι είναι ήδη ευτελής. Ξεχνάει όμως, πως εμείς δεν είμαστε «Αμερικανάκια» και ο «Έλλην Πολίτης» είναι δαιμόνιος και, ασφαλώς, ανώτερος του «Πολίτη Κέην»! Ο νυν ηγέτης μας, υποσχέθηκε, πρόσφατα, να μας μεταλλάξει σε «Δανία του Νότου». Μάλλον «Δάνεια του Νότου» θα εννοούσε κι έτσι εξελιχθήκαμε ταχύτατα σε κάτι μεταξύ Σου-Δαν και Ιορ-Δανίας. Εδώ και καιρό, μας «ανέπτυσσαν» στο κρεβάτι του Προκρούστη και μας «εκσυγχρόνιζαν» χωρίς σταματημό και ασάλιωτα. Όλοι οι πολιτικοί των κομμάτων της εξουσίας είχαν (έβλεπαν) οράματα και μόνον εμείς, οι μαλάκες, εφιάλτες. Όλοι τους μασούσαν ένα κατεβατό τσίχλες γεμάτες (υποτιθέμενες) αξίες. Τους τις είχαν χώσει με το ζόρι στο στόμα οι επικοινωνιολόγοι τους και παρ’ ολίγον να τους πνίξουν. Δυστυχώς, τα τόσα πολλά «οράματα» και οι «αξίες» τους στούμπωσαν κι έπνιξαν εμάς. Τότε, (δήθεν) μας υιοθέτησαν η κομμώτρια Μαμά Ευρώπη και ο εραστής της, ο αξιότιμος Κύριος ΔΝΤ. Περικυκλωμένοι από τα τρωκτικά και προσπαθώντας να αντιμετωπίσουμε τη βουβωνική πανώλη, βρεθήκαμε αίφνης, υπό την κηδεμονίαν των Ιεροεξεταστών, στον… Μεσαίωνα! Τέρμα πια η νιρβάνα! Η πατρίδα κινδυνεύει! Το κράτος δεν έχει σάλιο! Φαλιρίσαμε! Είναι, λοιπόν, εθνική υπόθεση να τους δώσουμε και τα σώβρακά μας! Σε ποιους όμως; Στις διεφθαρμένες κυβερνήσεις -διαχειριστές των συμφερόντων της οικονομικής ολιγαρχίας; Στους τραπεζίτες, στους εφοπλιστές, στους βιομηχάνους, στις κατασκευαστικές εταιρείες; Σ’ αυτούς που θησαύρισαν στις πλάτες μας; Στους χρηματιστές; Σ’ όλα αυτά τα μαύρα φίδια που μπήκαν στον κόρφο μας; Σ’ αυτούς τους σύγχρονους Ιεροφάντες και Αλχημιστές της διαπλοκής και της μίζας; Σ’ όποιον προσκυνάει ολημερίς κι ολονυκτίς το εικονοστάσι του χρήματος; Έχουμε άραγε την ίδια πατρίδα και είμαστε ίσα κι όμοια μ’ αυτούς τους αεριτζήδες που μας πουλάνε και μας αγοράζουν πατώντας κουμπιά; Μήπως έχουμε πια μπλέξει τις πούτσες με τις βούρτσες; Ο Βγενόπουλος, αποκαλεί τους τραγικά απολεσθέντες (αλλά και όλους τους) τραπεζοϋπαλλήλους… συναδέλφους του! Στα λεξικά, συνάδελφος λέγεται αυτός που κάνει την ίδια δουλειά με κάποιον άλλον. Όποιος μπορεί να αναγάγει μια ανθρώπινη τραγωδία σε «έργο τέχνης», όπως πχ. ο Πικάσσο την Γκουέρνικα, είναι μεγάλος καλλιτέχνης! Όχι! Δεν έχουμε την ίδια πατρίδα, μ’ όλους αυτούς τους «Πάρε τα λεφτά και τρέχα!», μ’ αυτούς τους «Ελεεινούς Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης», οι οποίοι αναζητούν –δήθεν για πάρτη μας– το «Άγιο Δισκοπότηρο». Η μοναδική πατρίδα τους είναι ο «Παράς». Εξάλλου, η Ελλάδα πια δεν υπάρχει. Την έχουν ξεπουλήσει προ πολλού: σε Αμερικανούς, Γερμανούς, Κινέζους, Άραβες, εξωγήινους και διάφορους άλλους αγιογδύτες-επενδυτές. Δεν απέμεινε πια και τίποτε. Μονάχα τα Κουλουβάχατα της πρόσφατης ιστορίας μας υπάρχουν και το φάντασμα της Ελλάδας που πλανάται με διαστημόπλοιο πάνω από τα κεφάλια μας. Αν ποτέ ξαναδιοργανώσουμε Ολυμπιακά Τσίρκα, γιατί κάποιοι μπορεί να μην «χόρτασαν», (και για να γίνει, επιτέλους, η Αθήνα Βαρκελώνη), τότε ίσως ο μέγας ταχυδακτυλουργός και ευκαιριακός ζαχαροπλάστης Σαββόπουλος, θα μας ξαναεμφανίσει την πατρίδα να αναδύεται, σαν την Καλομοίρα, μέσα από μια τούρτα! Αλήθεια, πόσο θα μας τη χρεώσετε την τούρτα αυτή τη φορά; Μέχρι τότε, η συντριπτική πλειοψηφία θα πιστεύει, λανθασμένα, πως έχουμε πτωχεύσει οικονομικά και πολιτικά. Εκτός από τη συντονισμένη επιδρομή των απανταχού κουστουμάτων πορτοφολάδων, κάθε λογής οικονομικοί αναλυτές της κρίσης και μπαρουφοδημοσιογράφοι μάς βομβαρδίζουν καθημερινά με τόνους λογιστικών και αριθμών, εξαφανίζοντας και τα τελευταία αποθέματα του υπερπολύτιμου οξυγόνου που αναπνέουμε. Η καθαρή αλήθεια είναι, πως φαλιρίσαμε πλήρως πνευματικά, πολιτιστικά και κυρίως αισθητικά! Είτε το έχουμε καταλάβει είτε όχι, ζούμε όχι στην πιο ανασφαλή και πεινασμένη, αλλά στην πιο Αντιαισθητική και πιο «Καρακιτσαριό» φάση από την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Ο Πολιτισμός στην καθημερινότητα της ζωής μας, όμως, αποτελεί την ανάσα και την τροφή της ψυχής μας. Αυτά μας έχουν κλέψει! Χωρίς χορτάτες ψυχές, χωρίς επαρκείς «ανάσες» δεν διαθέτουμε τις κατάλληλες αντιστάσεις. Αυτοί που «ξέπλυναν» τα «μαύρα» χρήματά τους, για να γλυτώσουν την εφορία, έχουν κατορθώσει να «ξεπλύνουν» στα πλυντήρια που ονομάζουμε ΜΜΕ και τους εγκεφάλους μας, ταΐζοντάς τους κουτόχορτο. Ο ματαιόδοξος χώρος της διανόησης, της κουλτούρας και της τέχνης σιωπά ενοχικά, κάνοντας γαργάρες. Περισσότερο τους ενοχλεί και γκρινιάζουν όταν ένας πιτσιρικάς γράφει στον τοίχο «Σκατά στους κουλτουριάρηδες!» ή όταν ίπταται ένα αυγό. Ίσως, οι πιο βολεμένοι από δαύτους, «κλάνουνε πατάτες» μην τυχόν και τους την πέσει αύριο το ΣΔΟΕ. Προτιμούν, ταπεινά, να παραμένουν στην αφάνεια, όντας «Πρέσβεις Καλής Θελήσεως» και ουχί «Κακής», όπως εμείς ο λαουτζίκος… Ενώ στον αντίποδα, σκατόψυχοι τεχνοκράτες με εισηγμένες από το ΔΝΤ τεχνογνωσίες, ανεμπόδιστα, θα συνεχίζουν να κατασκευάζουν το Τέρας, τον σύγχρονο Φρανγκενστάιν τους. Τους αφιερώνω ένα παλιό «ναζιάρικο» τραγουδάκι του Γιώργου Μαρίνου: «Το τέγας με δαγκώνει, τα νύχια του μου χώνει, μα εγώ αγαπώ το τέγας, το τέγας, το τέγας…». Ας μην ξεχνούν, όμως, πως στο τέλος, το Τέρας τρώει τον δημιουργό του. Όπου ακούτε χιλιοειπωμένα και εμετικά ψευδή για στόχους, αξίες, οράματα, τομές, φιλελευθερισμό, δημοκρατία, πολίτη, σοσιαλισμό, επενδύσεις, ανάπτυξη, νόμο, τάξη, Ευρώπη, εκσυγχρονισμό, διαφάνεια, οικολογικές ευαισθησίες, δικαιοσύνη, πατρίδα, «μαχαίρι στο κόκαλο», στρατηγική, αξιοπρέπεια, «πόθεν έσχες», «όλες και όλοι μαζί» και διάφορες άλλες μπούρδες, τότε, όλες και όλοι μαζί, να φτύνετε στον κόρφο σας και να τους μουντζώνετε και με τα δύο σας χέρια! Αφέντες, σας εύχομαι να αποτύχετε ακόμη καλύτερα και να βάλετε τους «παράδες» σας εκεί που ξέρετε! Άντε, ρε παλιοξεφτίλες!

Τάσος Παυλόπουλος

ζωγράφος

ΥΓ: Έγραφα παραπάνω πως η Ελλάδα δεν υπάρχει πια, γιατί την έχουν ξεπουλήσει. Λάθος! Πρόσφατα διάβασα στις εφημερίδες πως εμφανίζουν κι άλλα για πούλημα. Όπως: δρόμους, τρένα, λιμάνια, αεροδρόμια, καζίνα, ΕΛΤΑ, ΕΥΔΑΠ κλπ. κλπ. Άρα, δεν τα ’χουν ξεπουλήσει όλα, ακόμη. Αν το καλοσκεφτείς, υπάρχουν και ποτάμια, λίμνες, γεφύρια, μονοπάτια, βουνά, λαγκάδια, πηγάδια, σπηλιές, θάμνοι, αρχαιότητες, καταρράκτες, ήλιος, φεγγάρι, αστέρια, αμμουδιές, θάλασσες, βότσαλα, κοχύλια, καβούρια, βάρκες, δίχτυα, ποδήλατα, πατίνια, αρκούδες, γάτες, σπουργίτια, ρίγανη, θυμάρι, ελιές, σύννεφα, ιδέες, όνειρα… Αυτά έχουν σειρά, ρε τρισάθλιοι; Ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Ελλάδα; Για να πουλάς κάτι, πρέπει ή να το έχεις αγοράσει ή να το έχεις κληρονομήσει ή να στο χάρισαν ή να το βρήκες πεταμένο στο δρόμο ή να το κέρδισες στα χαρτιά ή να το έκλεψες. Εσείς, ρε ξεφτίλες, με ποιον τρόπο τα αποκτήσατε; Ρε, εσείς δεν είστε άνθρωποι ούτε καν χιονάνθρωποι, χειρότεροι κι από κατσαρίδες είστε!