Ελληνοϊσραηλινή «συμμαχία» με... κουμπαριά των ΗΠΑ

Τον ερχόμενο Οκτώβριο, για πρώτη φορά στην ιστορία των δύο χωρών, Έλληνες και Ισραηλινοί κομάντος θα ασκηθούν από κοινού στα περίχωρα του Τελ Αβίβ! Τυχαίο;... Τέτοια γεγονότα, προ­φανώς, δεν συμβαίνουν τυχαία. Άλλωστε οι ανα­γνώστες του «Π» από την περασμένη βδομάδα γνωρίζουν για τις αμερικανικές «πιεστικές οδηγί­ες» προς την ελληνική κυβέρνηση να αναζητήσει την προστασία του Ισραήλ με την ενίσχυση της ελληνοϊσραηλινής στρατιωτικής συμμαχίας.

Το σκεπτικό «ο εχθρός του εχθρού μου είναι δύο φορές φίλος μου» φαίνεται ότι προσπα­θούν κάποιοι να μας το επιβάλουν. Με πρώτους βέβαια τους Αμερικανούς, που άρχισαν ήδη να βγάζουν στον αέρα «μελέτες» και «αναλύσεις» σαν κι αυτές Stratsfor, που προβλέπει, ούτε λίγο ούτε πολύ, «απώλεια ελέγχου του Αιγαίου από την Ελλάδα». Κι αφού θεωρούν δεδομένο ότι θα πρέπει με κάποιον να συνδιαχειριστούμε τη γειτονιά μας, γιατί να μην το κάνουμε με το Ισραήλ; Ήδη, όπως μαθαίνουμε, οι αμερικανικές «οδηγίες» οι οποίες κατά κανόνα εκλαμβάνονται ως εντολές, έχουν φτάσει σε αρμόδιους στην ελληνική κυβέρνηση. Για τους Αμερικανούς άλλωστε, ο έλεγχος της «υπεροπτικής» τον τελευταίο καιρό Τουρκίας, είναι ένας στόχος τον οποίο θα μπορούσαν να πετύχουν με μια ελληνοϊσραηλινή στρατιωτική συμμαχία ή την απειλή της δημιουργίας της.

Νέοι... καιροί

Σε άλλες εποχές, τέτοιες συζητήσεις θα είχαν κοπεί μαχαίρι, στην παραδοσιακά φιλοαραβική ελληνική κοινή γνώμη. Τα χρόνια πέρασαν όμως, οι συνθήκες άλλαξαν, η Ελλάδα «έβαλε τα χερά­κια της κι έβγαλε τα ματάκια της», οι σχέσεις με τον αραβικό κόσμο παραμένουν απλώς καλές και τίποτα παραπάνω, η Τουρκία κυριολεκτικά σαρώνει όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά μας έχει «κυκλώσει» και από τα Βαλκάνια, κι εμείς εδώ στην Αθήνα δεν αισθανόμαστε και πολύ καλά…

Το σκηνικό λοιπόν μοιάζει ιδανικό για όποιον θέλει ντε και καλά να μας φέρει πιο κοντά με το Ισραήλ. Η προσέγγιση έτσι κι αλλιώς έχει αρχί­σει πολλά χρόνια τώρα, αν και γίνεται με πολλά μικρά διστακτικά βήματα από την πλευρά της Αθήνας και με κάποια σχετική αδιαφορία από το Τελ Αβίβ, μέχρι τη στιγμή που τα έσπασε με την Άγκυρα. Μετά από την τουρκο-ισραηλινή σύγκρουση, το Τελ Αβίβ δείχνει ότι βιάζεται να... έρθουμε πιο κοντά. Έχει τους λόγους του βέβαια.

Ζωτικός χώρος

Το Ισραήλ αναζητά απεγνωσμένα ζωτικό χώρο για να μπορούν να ασκηθούν άνετα οι στρατιωτι­κές του δυνάμεις, ειδικά η Πολεμική Αεροπορία. Η τεραστίων διαστάσεων αεροπορική άσκηση «Ένδοξος Σπαρτιάτης», που έγινε στο Αιγαίο το 2008, ήταν ενδεικτική. Εκατό οπλισμένα ισραη­λινά αεροσκάφη απογειώνονταν από βάσεις του Ισραήλ, έφθαναν μέχρι το πεδίο βολής Κρανέας, έξω από τη Λάρισα, και επέστρεφαν στις βάσεις τους ανεφοδιαζόμενα στον αέρα και καθοδηγού­μενα από ιπτάμενα ραντάρ.

Το σενάριο χαρακτηρίστηκε -και ήταν- πρόβα τζενεράλε για αεροπορικές επιθέσεις στο Ιράν. Ο ισραηλινός Τύπος αναφέρεται συχνά στο πρό­βλημα εξάσκησης που έχει προκύψει μετά από το «σπάσιμο» του ισρηλινο-τουρκικού άξονα Με τίτλο: «Κλειδωμένη έξω από την Τουρκία, η IAF ψάχνει χώρο για τις ασκήσεις της» έγραφε πρόσφατα η «Jerusalem Post». Σύμφωνα με το άρθρο, η άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει πτή­σεις στον εναέριο χώρο της, οδηγεί την Πολεμική Αεροπορία του Ισραήλ, IAF, να στραφεί προς την Ευρώπη και την Ασία, αναζητώντας νέους διαγραμματίζει επανάληψη της αποστολής, αργότε­ρα, αυτό το έτος.

Τον περασμένο Μάιο, το γαλλικό περιοδικό «L’Express» είχε αναφέρει πραγματοποίηση αεροπορικών ασκήσεων από τα ισραηλινά μαχη­τικά, στο Γιβραλτάρ , 4.000 km. μακριά από το Ισραήλ. Θεωρείται, επίσης πιθανό, η υπέρπτηση δύο αναγνωριστικών αεροσκαφών Gulfstream, της Ισραηλινής Αεροπορίας, στην Ουγγαρία, τον περασμένο μήνα, να αποτελούσε μέρος ισραηλινής άσκησης στην Ευρώπη. Η εμφάνιση των ισραηλινών στρατιωτικών αεροσκαφών στον ουγγρικό εναέριο χώρο προκάλεσε πολιτική κρίση, που κατέληξε αυτή την εβδομάδα στην απόλυση του επικεφαλής του τμήματος εναέριας κυκλοφορίας στο Υπουργείο Μεταφορών της Ουγγαρίας. «Οι σχέσεις μας με την Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν όπως ήταν πριν», φέρε­ται να δηλώνει στρατιωτικός αξιωματούχος του Ισραήλ, προσθέτοντας ότι: «Είναι απίθανο με την παρούσα κυβέρνηση στην Άγκυρα να μας δοθεί άδεια να ξαναπετάξουμε εκεί».

«Έσπασε ο πάγος»

Στα μέσα Ιουνίου, οι Α/ΓΕΣ ΝΑΤΟ αλλά και χωρών της Μεσογείου, είχαν σύνοδο στη Κροατία. Ο Έλληνας Α/ΓΕΣ, Φραγκούλης Φράγκος, καθόταν δύο θέσεις δίπλα από τον Ισραηλινό ομόλογό του. Στο διάλειμμα της συνό­δου, ο Έλληνας Α/ΓΕΣ έστειλε στον Ισραηλινό, μέσω του υπασπι­στή του, δύο βιβλία με φωτογρα­φικό και ιστο­ρικό υλικό από τα νησιά του Αιγαίου. Ο Ισραηλινός αμέσως έστειλε πίσω τον δικό του υπασπιστή -ελληνικής καταγωγής παρακα­λώ- με δύο σφραγισμένους φακέλους, οι οποίοι προφανώς ήταν έτοιμοι... από καιρό. Ο ένας περιείχε επιστολή-πρόσκληση του Ισραηλινού για κοινή άσκηση ελληνικών και ισραηλινών ειδι­κών δυνάμεων στο Ισραήλ τον Οκτώβριο. Ο δεύ­τερος περιείχε κάποιες λεπτομέρειες για το είδος των ασκήσεων, το οποίο έχει να κάνει κυρίως με «μάχες εντός κατοικημένων περιοχών».

Ο Α/ΓΕΣ συζήτησε αργότερα με τον Ισραηλινό, δέχτηκε την πρόσκληση με την επι­φύλαξη όμως να πάρει το πράσινο φως από τη πολιτική ηγεσία. Θα το δώσει η κυβέρνηση; Αν πρέπει να ρισκάρουμε μια πρόβλεψη, θα πούμε ναι. Η ιδέα να ενδυναμωθεί η στρατιωτική συνερ­γασία Ελλάδας - Ισραήλ φαίνεται ότι έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος στην Αθήνα (τι ειρωνεία) με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. «Τα ’μαθες πατέρα; Τελικά το Ισραήλ δεν είναι τόσο κακό...»