Παλληκάρια του γκαζόν

Μπορεί ο κομήτης «Εθνική Ελλάδος» να πέρασε ταχύτατα από το Μουντιάλ 2010 κι η κολοβή ουρίτσα του ν’ ακούμπησε πολύ ξυστά τη δόξα, όμως οι Έλληνες λάτρεις του ποδοσφαίρου εξακολούθησαν να παρακολουθούν με πάθος τη διοργάνωση, ακόμα κι όταν έπαψε να υφίσταται το εθνικό ενδιαφέρον. Το «Π» διενήργησε λοιπόν μια άτυπη δημοσκόπηση μεταξύ των ποδοσφαιρόφιλων αναγνωστών του και απανθίζει σήμερα τους παίκτες που έλαμψαν διά της παρουσίας τους στα γήπεδα της Ν. Αφρικής. Κάθε επιλογή συνοδεύεται από εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση.

Κάρλος Τέβες

Ο αψηλός και μελαχρινός παίκτης της Αργεντινής ήταν μέχρι σήμερα αποτελεσματικότατος κατά τη διάρκεια των κρίσιμων αγώνων της ομάδας του, αλλά στην Ελλάδα δεν αγαπήθηκε γι’ αυτό. Το επώνυμό του ήταν που τον ανέδειξε. Το φορτωμένο με χιλιάδες αναμνήσεις. Την εποχή που υπήρχε ΤΕΒΕ στη χώρα μας, προ των δομημένων ομολόγων… και πριχού ακόμα μετονομαστεί το εν λόγω ταμείο σε ΟΑΕΕ, τίποτα δεν μαρτυρούσε τη δυσοίωνη τροπή που έμελλε να πάρει το ημέτερο ασφαλιστικό. Όσες φορές ακούστηκε το «Τέβες» κατά τις εκφωνήσεις, οι εγχώριοι ελευθεροεπαγγελματίες ένιωσαν ένα σφίξιμο στην καρδιά, ένα ρίγος στην ψυχή, μια νοσταλγική ανατριχίλα στο δέρμα. Ο Θεός φύλαξε και δεν προέκυψε μεταξύ των Λατινοαμερικανών παικτών κανείς με το όνομα Ίκας ή κανένας Αφρογάλλος Γενόπ Δεή και Ταπ Οτέ, γιατί θα είχαμε υποσυνείδητες αναγωγές και αλλεπάλληλα εγκεφαλικά, ανεξαρτήτως αγώνος.

Κριστιάνο Ρονάλντο

Ο Πορτογάλος Κριστιάνο έχει τιμηθεί με τη «χρυσή μπάλα» (όπως και να πάνε τα πράγματα με την οικονομία της Πορτογαλίας, μια μπάλα από χρυσάφι είναι σίγουρη επένδυση) και θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες του πλανήτη. Οι Έλληνες τηλεθεατές τον αγαπούν πολύ, παρ’ ότι είναι ο Άρης Σπηλιωτόπουλος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Εισήγαγε τη φωτόλυση, το μανικιούρ, το πεντικιούρ και την αισθητική προσώπου στα γήπεδα. Αν του κάνουν εξετάσεις για ντόπινγκ, θα βρουν σίγουρα οξέα φρούτων, υαλουρονικό οξύ και υπολείμματα τζελ στα ούρα του. Στις γάμπες του παντρεύεται η βαρβατίλα με τον μετροσεξουαλισμό. Είναι TV περσόνα, καθότι έχει κάνει πλείστες διαφημίσεις. Αν ερχόταν στην Ελλάδα, το θωρηκτό «Αβέρωφ» θα του έπεφτε πολύ λίγο.

Ένας λόγος επίσης για τον οποίο τον «πάμε» τον Ρονάλντο, είναι επειδή είναι η μεγάλη, οικονομική, συμφέρουσα συσκευασία και όχι η μικρή ατομική (Ροναλντίνιο)…

Κακά

Το ελληνικό κοινό έλκεται σαν τις μύγες από τον Κακά. Ο Βραζιλιάνος παίκτης, που το 2007 ψηφίστηκε ως Νούμερο 1 στον κόσμο, αφήνοντας πίσω του πολλούς, καλούς και καταϊδρωμένους, είναι γνωστός διεθνώς με το δισύλλαβο προσωνύμιό του. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για το βαφτιστικό του. Μπορεί να είναι ό,τι Κακά θέλει. Οι γλωσσικές γνώσεις που έχουμε από τη βρεφική μας ηλικία μάς αρκούν για να τον χρίσουμε αναγνωρίσιμο. (Το πραγματικό του όνομα είναι Ρικάρντο Ίζεκσον ντος Σάντος Λέιτε).

Η ασύμμετρη οικειότητα που τρέφουμε απέναντί του, ίσως έχει να κάνει με το γεγονός πως τα Κακά είναι ένας από τους πλουτοπαραγωγικούς μας πόρους. Ο Βραζιλιάνος άσος, εντούτοις, δεν πρόκειται να έρθει ποτέ ως παίκτης στη χώρα μας, γιατί έχει καλή σχέση με τη σάμπα, αλλά κάκιστη σχέση με το τζάμπα. Κι εμείς, από ένα σημείο και μετά, με το τζάμπα θα πορευόμαστε. Από τα PIGS πάντως δεν φαίνεται να γλιτώνει. Το χρυσό του συμβόλαιο του το προσφέρει η Ρεάλ Μαδρίτης. Γιατί όχι; Ο Κακά είναι ακόμα πολύ νέος και περιζήτητος, οπότε μπορεί να περάσει από σημαντικές ομάδες, πριν πατήσουν από πάνω του το καζανάκι. Στο ποδόσφαιρο το καζανάκι έρχεται λίγο πάνω από τα τριάντα. Στις ελληνικές υπηρεσίες το καζανάκι μένει αιωνίως απάτητο. Γι’ αυτό και τα κακά στεγνώνουν ατάκτως ερριμμένα στα γραφεία…

Μπαστιάν Σβαϊνστάιγκερ

Παίζει ποδόσφαιρο από 14 χρόνων (η παιδική εργασία δεν έχει καταργηθεί μάλλον στη Γερμανία), γεννήθηκε το 1984 κι άμα τον δεις απότομα μπροστά σου, ό,τι και να ’σαι, όποιος και να ’σαι, αρχίζεις να παραμιλάς σε άπταιστα εβραϊκά. Έχει κατατομή Ες-Ες ο παίκτης. Το ελληνικό κοινό τον έχει ωστόσο ξεχωρίσει, όχι μόνο λόγω της δύναμης και της τεχνικής του στο ποδόσφαιρο, αλλά κι επειδή το όνομά του έχει ατμόσφαιρα. Μοιάζει με παραγγελία μπύρας. Λες «Σβαϊνστάιγκερ» και αισθάνεσαι σαν γευσιγνώστης ακριβού περιοδικού που έχει έρθει να δοκιμάσει καινούργιες γεύσεις. Για να τον αποσπάσουν από την Bayern, όπου παίζει, οι Άγγλοι της Chelsea δίνουν, λέει, 30 εκατομμύρια ευρώ… Αμάν αυτή η κατά παντός υπευθύνου κωλοφαρδία της Μέρκελ! Και Eurovision και οικονομική κρίση και Μουντιάλ, όλα με θετικό ισοζύγιο της κάθονται. Γεννάει κι ο Σβαϊνστάιγκέρ της, που λένε…

Ανδρέας Λοβέρδος

Παλαίμαχος επιθετικός της Εθνικής Ομάδας του βαλκανοαφρικανικού Δουνουτουστάν. Το κοινό τον ξεχώρισε αμέσως για το πολύ δυνατό δεξί του, τις ντρίμπλες σημειωτόν και τις πάσες από τον ίδιο προς τον εαυτό του (άντε και κάνα δυο άλλους). Τον ίδιο ωστόσο δεν τον ενδιαφέρει το κοινό. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να το καταργήσει. Πιστεύει ότι το ποδόσφαιρο πρέπει να γίνει πριβέ σπορ, σαν το γκολφ. Να παίζουν οι παίκτες για τους εαυτούς τους.

Προς το παρόν, θεωρείται ένας μάγος της μπάλας, δεδομένου ότι, καθώς την κατεβάζει προς το τέρμα της ομάδας του, πάντα καταφέρνει να τη χάνει (εξ ου και το αποθεωτικό σύνθημα - ερώτημα «πού ’ναι η μπάλα, οέο, πού ’ναι η μπάλα)… Σε εργατοώρες εμφανίσεων στα μέσα βάζει κάτω τον Ρονάλντο κι άλλους δέκα. Όταν πέφτει και χτυπάει, βάζει πάγο στους μισθούς. Τα γραφεία στοιχημάτων τον δίνουν πρώτο σκόρερ σε αυτογκόλ. Επειδή το τελευταίο διάστημα έδειξε την κλάση του, τον προσεγγίζουν για να παίξει την επόμενη σεζόν στα κεντρικά του IMF στις ΗΠΑ.