Ωραία Ελένη, άσχημη TV

Στεκόμουν, που λέτε, μπρος στην ειδησεογραφία των ημερών – πάλι, ρε γαμώτο, για τα δυσοίωνα οικονομοτέτοια μας θα γράφουμε τώρα; Κι εκεί που τίποτα άλλο ισάξιο λόγου δεν διαφαινόταν εις τον εθνικόν ορίζοντα, ήρθε η αποφράδα Μεγάλη Παρασκευή της εγχώριας επικαιρότητας να ανατρέψει το μονότονο σκηνικό: η βασίλισσα Ελένη χωρίζει από τον (περίπου) πρίγκιπα Λάτσιο, να το εθνικό πένθος, ιδού και το κελεπούρι που αναζητούσα.

Ομολογώ, βέβαια, ότι η αληθινή ζωή μου δεν μου επέτρεψε να εντρυφήσω ευθύς εξαρχής στις λεπτομέρειες του λαοφίλητου τούτου χωρισμού –Παρασκευή βράδυ είχα πάει στο λάιβ κάτι φίλων, Σαββατοκύριακο είχα πάρει με την κόρη μου στα χιονισμένα της Εύβοιας βουνά, ε, μοιραία το δράμα της ωραίας Ελένης ουδαμώς με είχε απασχολήσει.

Κάποια στιγμή, όμως, γυρίζω στο άστυ, ανοίγω τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, πιάνω και την μπλογκότσαρκα κι ανακαλύπτω πως στο μεταξύ ο κόσμος όλος έχει σηκωθεί κι έχει καθίσει για το πολύκροτο διαζύγιο. Και πώς ο Μαλέλης και το αλλούτερο δελτίο ειδήσεών του στο Star – σχεδόν μονοθεματικό και εντελώς στο φόρτε του – έχει χτυπήσει κάτι νούμερα, που ούτε στ’ όνειρό του· ειδικά, λέει, στις επιλεγόμενες «δυναμικές ηλικίες». Να σας πω, αν εκεί μετριέται ο δυναμισμός, στις πανβλακώδεις παπάρες και τις παραθυρόβιες εικοτολογίες για τα ντεσού του διαζυγίου, α, χίλιες φορές νωθρό ραμολιμέντο στη χιονισμένη Δίρφυ!

Διέτρεξα για λίγο τα μηνύματα συμπαράστασης που έχουν ποστάρει οι αμέτρητοι επισκέπτες του μενεγακικού προφίλ στο facebook. Τα περισσότερα, κοινότοπα και ψιλοσυμπαθητικά. Κάποια, με χιούμορ υποσχόμενο. Κάποια άλλα, με την πίκα της τελειωμένης ενσυναίσθησης – «αμ, ξέρω τι τραβάς, Ελενίτσα μου!». Αλλά, ρε παιδί μου, τόση εμπλοκή και φόρτιση για ένα θέμα που ουδαμώς επηρεάζει ή αφορά την αληθινή ζωή του κάθε τυχόντα κυβερνοεπισκέπτη; Αυτό, ομολογώ, καθόλου δεν το καταλαβαίνω... Αν και ξέρω ότι δεν είμαι τυπικό δείγμα, αφού ούτε καν ως έφηβη δεν ασπάστηκα τον αγεληδόν και άνευ όρων θαυμασμό οποιασδήποτε διασημότητας. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, λέω, το Ίντερνετ την έχει εγγενή αυτήν την παράδοξη διάσταση: ο καθείς βγαίνει και λέει τον πόνο του, το κοντό και το μακρύ του... Κι ο κόσμος την Ελένη Μενεγάκη πολύ την έχει αγαπήσει – περί αυτού αμφιβολία δεν υπάρχει.

Μεταξύ μας, κι εγώ τη γουστάρω κατά κάποιο τρόπο. Είναι εκ φύσεως ωραιότατη, έχει πηγαίο γέλιο, είναι αυθόρμητη και ελάχιστα ανασφαλής, είναι πασιφανώς πανέξυπνη πίσω απ’ τη ροζ  μπομπόν ηθελημένη αφέλειά της και, εν κατακλείδι, είναι σούπερ εφ’ ω ετάχθη. Αυτή, ωστόσο, είναι απλώς η γνώμη μου για την παρουσιάστρια που μέχρι φέτος είχε μονοπωλήσει για χρόνια τα πρωτεία της πρωινής ζώνης. Δεν είναι η ζωή μου...

Άντε, λοιπόν, χαριστικά, λόγω της ιδιομορφίας του μέσου, να πούμε πως η διαδικτυακή χλαπαταγή στον απόηχο του εξαγγελθέντος διαζυγίου, είναι δικαιολογήσιμη. Ο κόσμος, εξάλλου, δεν είναι σαν εμένα – σνομπ και υψιπετώς καλοπερασάκιας – και νοιάζεται για τον καημό των ειδώλων του και το δείχνει ανυπόκριτα και μαζικά. Με γεια του με χαρά του, κανένα πρόβλημα δεν έχω επ’ αυτού, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα κι ο καθείς τραβάει τον δρόμο του.

Το πρόβλημα, για μένα, αρχίζει όταν αλλάζουμε μέσον και πατάμε το κουμπί της τηλεόρασης. Η οποία, σε πλήρη αντίθεση με το ανεξέλεγκτο και λυτρωτικά χύμα Ίντερνετ, είναι ένα απολύτως κατευθυνόμενο προϊόν. Αυτό ακριβώς το προϊόν που επί μια δεκαπενταετία τόσο απαρέγκλιτα στήριξε και στηρίζει ψυχή τε και σώματι η Μενεγάκη. Την είδα λίγο την Τρίτη το πρωί στην εκπομπή της να περιφέρει με πειθώ και αρκετή αξιοπρέπεια τον πανθορούμενο νταλκά της· την πόνεσα, ίσως, φευγαλέα.

Αλλά – θα το ξαναπώ – αυτός ο νταλκάς κι αυτό το διαζύγιο δεν είναι σίγουρα μέρος της ζωής μου. Και το γεγονός ότι εκείνη και ο πρώην σύζυγός της είχαν επιλέξει να κάνουν την καταδική τους ζωή τηλεοπτικό βούκινο σε απευθείας μετάδοση, πάλι δεν με παραμυθιάζει και δεν με εμπλέκει. Η Μενεγάκη, όπως έστρωσε, θα κοιμηθεί.

Αυτή η έρμη η τηλεόρασή μας, όμως, πότε θα ξεφύγει από αυτήν την ατέρμονη αυτοαναφορικότητα; Πότε θα πάψει να αναλώνεται στο άπλωμα και στο ξαναάπλωμα των ανούσιων άπλυτών της; Διότι, ακόμη κι όταν δεν συντρέχει τέτοιος λόγος... ύψιστης εθνικής σημασίας, όπως τώρα, όλο και μεγαλύτερο μέρος της κλωθογυρίζει γύρω από τα πρόσωπα και τις εκπομπές που η ίδια παράγει. Διότι κι ο Λάκης κι ο Θέμος κι όλοι οι, και καλά, οξύνοες μάγκες της εθνικής μας τηλοψίας, αυτό κάνουν: ξεκατινιάζονται αναμεταξύ τους, ωσάν αυτό να είναι η αληθινή ζωή. Βρε, λες να είναι;