ΠΑΙΔΕΙΑ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΛΑΜΠΤΗΡΩΝ «Συγχωνεύοντας» εσπερινά σχολεία στην Αθήνα

Η συγχώνευση σχολικών μονάδων, η ένωση δηλαδή δύο ή περισσότερων σε μία, είναι πρα κτική που προβλέπεται από τον νόμο κι έχει τα ορθολογιστικά της επιχειρήματα (ολιγαριθμία μαθητών, λειτουργικά έξοδα κ.λπ.). Αλλά όχι πάντα. Στην περίπτωση των εσπερινών σχολεί ων, λ.χ., μπορεί μια τέτοια πρωτοβουλία και να μην ευσταθεί καθόλου, ιδίως αν πρόκειται για σημερινά νυχτερινά σχολεία του αθηναϊκού κέντρου, όπως δυο γυμνάσια και δυο λύκεια κοντά στην πλατεία Βάθη, που ματαίως απευ θύνονται στη διοίκηση, διαμαρτυρόμενα για την πρόταση συρρίκνωσής τους (ως έχει επί της ουσίας) και υποδεικνύοντας λύσεις ορθότερες λειτουργικά και πολιτικά. Γιατί το κόστος των νυχτερινών σχολείων έχει καταντήσει όσο το ηλεκτρικό που καίνε οι λάμπες τους. Γιατί η κατανομή τους στον αστικό ιστό είναι αδικαι ολογήτως ανισόρροπη (το νευραλγικότατο 7ο Γραφείο Δ.Ε., π.χ., έχει ένα μόνο!). Γιατί αυτά τα σχολεία είναι το τελευταίο μέσο ένταξης των αλλοδαπών στην κοινωνία μας. Γιατί οι κοινω νικές ομάδες που υπηρετούν δεν διεκδικούν το δικαίωμα στη μόρφωση, όσο κι αν το έχουν ανάγκη (κι έτσι, άμα κλείσουν τέτοια ιδρύμα τα, με τίποτα δεν ξανανοίγουν). Άλλη μια σύ γκρουση σχεδιασμών της κυβέρνησης εδώ: της οικονομικής με τη γενικότερη κοινωνική πο λιτική της. Σύντομα θα πληροφορηθούμε ποια έχει προτεραιότητα. Μαθαίνουμε επίσης ότι οι καθηγητές αυτοί επιθυμούν να συναντήσουν την αρμόδια υπουργό για να της εκθέσουν το σκεπτικό τους. Μην αρχίσουμε να κλείνουμε τώρα σχολεία, ας κλείσουμε καμιά χοντρά αμειβόμενη επιτροπή.