Βαριά Πρωτοχρονιασμένοι

(Της Πένης Ζουζούνη)

Αγαπητό ημερολόγιο,

όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ήρθε η Παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Η Πρωτοχρονιά είναι μια μέρα πολύ σημαντική, γιατί όλοι νομίζουνε ότι σταματάει το παλιό και αρχίζει το καινούριο και θέλουν να προαδιαθετήσουνε καλύτερα τα πράματα. Η Πρωτοχρονιά έρχεται κάθε 365 μέρες, άσχετα με το τι γίνεται στον κόσμο. Ακόμα κι αν έχεις πεθάνει, έρχεται η Πρωτοχρονιά και απλώς δεν είσαι μπροστά. Είναι δηλαδή, όπως μου εξήγησε και η γιαγιά μου, σα να ήταν ο χρόνος μια μεγάλη βασιλόπιτα κομμένη σε κομμάτια. Και κάθε κομμάτι είναι 365 μέρες. Τελειώνει το ένα κομμάτι και αρχίζει το άλλο. Ανάμεσα στα κομμάτια έχει περάσει από πριν το μαχαίρι της νοικοκυράς. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί, αφού μιλάμε για την ίδια βασιλόπιτα, οι άλλοι περιμένουν ότι το επόμενο κομμάτι θα έχει καλύτερη γεύση.

Εγώ συμφωνώ με την τηλεόραση. Ο χρόνος είναι σαν τα αυτοκίνητα που πήγανε να πληρώσουνε οι άνθρωποι αυτές τις μέρες. Όσο πιο πολύς περνάει, τόσο ανεβαίνουν τα τέλη του. Από ένα σημείο και μετά, πληρώνεις σα να τον αγοράζεις… Κι επειδή δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, περιμένεις και στην ουρά.

Στη βασιλόπιτα, πάντως, είναι έθιμο να βάζουμε το φλουρί. Το φλουρί είναι ένα νόμισμα που συμβολίζει την τύχη μας. Το τυλίγουμε σε αλουμινόχαρτο, το ρίχνουμε μέσα στη ζύμη κι αυτό πάει στον πάτο. Μετά τις 12 η ώρα που έχει έρθει η Πρωτοχρονιά, ο καθένας παίρνει το κομμάτι του. Κι άμα η τύχη βρεθεί στο δικό του πάτο, αυτό σημαίνει ότι θα είναι κωλόφαρδος όλο το χρόνο. Για να βρούμε το φλουρί της τύχης, χωρίς να το καταπιούμε, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να κοιτάξουμε το κομμάτι μας από κάτω και εμένα συνήθως, πάνω σ’ αυτήν την ιατροδικαστική εξέταση, μου χύνεται η ζάχαρη άχνη. Και η γιαγιά μου λέει ότι την τύχη του τη βρίσκει κανείς, όταν γυρίσει το κομμάτι του ανάποδα και του χυθεί και η ζάχαρη και μετά φέρνει το σκουπάκι και ρουφάει τη ζάχαρη, για να μην την πατήσουμε και την πάμε παντού. Εμένα με στενοχωρεί να βλέπω τη ζάχαρη να χάνεται μέσα στο σκουπάκι. Είναι επειδή είμαι ένα παιδί του ανεπτυγμένου κόσμου που δεν του αρέσει να γίνεται σκουπίδι κάτι γλυκό που το’ χουμε, για να πασπαλίζουμε γιορτινά γλυκά. Αν ήμουνα παιδί του αναπτυσσόμενου κόσμου, θα με στενοχωρούσε να δω τη ζάχαρη να μπαίνει στο σκουπάκι, επειδή θα ήθελα να τη φάω σα γιορτινό γλυκό. Αλλά θα μου πείτε, πού θα το έβρισκε η γιαγιά μου το ηλεκτρικό σκουπάκι, άμα ζούσα στον Τρίτο κόσμο; Θα έπεφτα απλώς χάμω και θα την έγλειφα…

Με την Πρωτοχρονιά επίσης είναι συνδεδεμένος και ο Άγιος Βασίλης. Είναι ένας Άγιος με off- shore στο Βόρειο Πόλο που τον έχουν όλοι σε μεγάλη εκτίμηση, επειδή κάνει το αντίθετο από την εφορία. Του στέλνεις γράμμα και σου στέλνει δώρο. Ενώ στις Δ.Ο.Υ. στέλνεις γράμμα και πληρώνεις φόρο. Κι έχει κι άλλο ένα στοιχείο αντίθετο από την εφορία. Δεν υπάρχει. Ενώ η εφορία υπάρχει. Φέτος, η εφορία υπάρχει πιο πολύ από ποτέ. Γι’ αυτό και θα πρέπει το 2010 να υιοαθετήσουμε όλοι νέες συνήθειες. Η μαμά μου μου είπε ότι στο εξής, για ό,τι παίρνουμε, θα ζητάμε απόδειξη. Για ό,τι ό,τι παίρνουμε; ρώτησα εγώ. Και να μας φτύσουνε, για να μη μας ματιάσουνε, θα τους ζητάμε απόδειξη, μου απάντησε εκείνη. Κι εγώ σκέφτηκα ότι έτσι και το σεξ, δε θα είναι μόνο ωραίο, όπως λένε τα παιδιά στο σχολείο, αλλά και αγοραίο. Και μετά είπα για τις αποδείξεις στην αδελφή μου, που είναι οχτώ χρόνια μεγαλύτερη και την ενδιαφέρει. Γενικώς, οι αποδείξεις θα έχουνε την επόμενη χρονιά μεγάλη ανταλλακτική αξία. Θα είναι, μετά τα ευρώ, τα πιο σημαντικά χαρτονομίσματα. Θα ξεπλένουμε όλοι και αποδείξεις. Νίψον χαρτονομίσματα, μη μόναν λογαριασμούς όψεως, που λέει και η εκκλησία μας…

Απόψε το βράδυ θα κάνουμε όλοι μαζί το ρεβεγιόν που σημαίνει ότι θα μείνουμε ξύπνιοι μέχρι αργά. Αυτή τη λέξη «ρεβεγιόν», δεν ξέρω γιατί, δε τη χώνεψα ποτέ μου και όταν ήμουν πιο μικρή, την μπέρδευα με τη λέξη βερεσέ, που δεν έχει καμία σχέση και είναι τούρκικη, όχι γαλλική. Οι Γάλλοι έχουν μηδενική ανοχή στο βερεσέ, φαίνεται και από τον Τρισέ, ενώ οι Τούρκοι είναι επιρρεπείς σαν και μας. Εγώ πάντως, όταν ήμουνα μικρή, ρώταγα κάθε τέτοια μέρα: «Μαμά πού θα κάνουμε βερεσέ;» ρωτούσα…

Φέτος, η μαμά μου είπε ότι η ερώτησή μου ήταν προφητική. Αλλά δε μου το εξήγησε. Μάλλον έχει να κάνει με το γεγονός ότι ανήκουμε στα χαμηλά σοδομήματα…